ΦόρουμΠόρταλΗμερολόγιοΕικονοθήκηΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΚατάλογος ΜελώνΟμάδες ΜελώνΣύνδεσηΕγγραφή
Η Μαρία Στεφάνου μας ταξιδεύει με το καινούριο της βιβλίο "Μια Βόλτα στον Παράδεισο". Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη σε όλα τα βιβλιοπωλεία!!! ~~~ Κυκλοφόρησε το δεύτερο τρέιλερ της ταινίας "50 Shades Of Grey". Δείτε το στο αντίστοιχο τόπικ!
Πρόσφατα Θέματα
» The Dark Artifices_Cassandra Clare
Σήμερα στις 6:46 από EliRose

» Ποιό βιβλίο διαβάζετε αυτόν τον καιρό;
Χθες στις 11:51 από evi

» Άγγελοι-Λορεν Κέιτ
Κυρ 25 Σεπ 2016 - 11:30 από evi

» Shadowhunters_Mortal Instruments Tv Series.
Τετ 21 Σεπ 2016 - 20:16 από evi

» Fifty Shades Darker *Movie*
Κυρ 18 Σεπ 2016 - 20:49 από evi

» Stephenie Meyer
Παρ 22 Ιουλ 2016 - 16:12 από evi

» Taylor Lautner
Παρ 22 Ιουλ 2016 - 16:12 από evi

» Breaking Dawn The Movie -Part 2
Σαβ 16 Ιουλ 2016 - 15:26 από Vanina

» Cafe Society (2016)
Δευ 11 Ιουλ 2016 - 19:58 από Vanina

» Breaking Dawn Part 1
Σαβ 9 Ιουλ 2016 - 13:09 από Vanina

Σεπτέμβριος 2016
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  
ΗμερολόγιοΗμερολόγιο

Quote of the Week
"What if I’m not a superhero? What if I’m the bad guy?"

Edward Cullen, Twilight
Μια Βόλτα Στον Παράδεισο


Στην προσπάθειά της να ορθοποδήσει και να ξεπεράσει το φιάσκο του γάμου της, απογοητευμένη η Ζωή καταφεύγει στη Σαντορίνη. Εκεί γνωρίζει την Άννα, ιδιοκτήτρια πανσιόν, που της προσφέρει δουλειά, και τη Μαργαρίτα, ξαδέλφη της Άννας. Στο νησί την ακολουθούν και οι δύο αγαπημένες της φίλες, η Δανάη και η Βίκυ.

Η μοίρα όμως έχει ένα παράξενο σχέδιο.

Στο μαγευτικό σκηνικό της Σαντορίνης οι πέντε κοπέλες θα μπλέξουν τις ζωές τους, θα βρεθούν αντιμέτωπες με μυστικά και ψέματα, με μίση και πάθη που θα έρθουν στην επιφάνεια και θα γνωρίσουν τον έρωτα εκεί που δεν το περιμένουν. Θα κλάψουν, θα πονέσουν, θα γελάσουν, θα θυμηθούν και, προπάντων, θα αναζητήσουν η καθεμιά το δικό της προσωπικό παράδεισο.



Μοιραστείτε | 
 

 Ο Δρομος της Καρδιας σου

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Τρι 26 Οκτ 2010 - 19:19

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV
Προχωρουσα με γοργο βημα προς τον φθινοπωρινο κηπο καθως η Ερρικα ετρεχε ωστε να μπορεσει να συμβαδισει με τον δικο μου ρυθμο.H εκοφαντικη σιωπη προμηνιε την καταιγιδα η οποια θα ξεσπουσε απο μεσα μου.Μετα απο μερικα λεπτα στεκομασταν ο ενας απενταντι στον αλλον καθως εγω κεντρισα το γεματο μενος βλεμμα μου μεσα στα δικα της ματια."Τι στοκαλο ηταν αυτα που της ελεγες?"
"Μπα!Σε πειραξε Αλεξ?"Η ειρωνια στην εκνευριστικη φωνη της εκανε ακομα δυσκολοτερη τη θεση της.
"Ναι!Μη διανοηθεις και της ξαναμιλησεις ετσι!"Προσπαθουσα να συγκρατηθω...Δεν ηξερα αν θα τα καταφερνα...
"Τι συμβαινει μεταξυ σας?"
"Αυτο δε σε αφορα!Το τι συμβαινει μ'εμενα και την Ηλεκτρα αφορα μονο εμενα κι εκεινη!"
"Ωστε το παραδεχεσαι!"Με κοιτουζε σοκαρισμενη μη μπορωντας να σχηματισει αλλες λεξεις.
"Δεν παραδεχτηκα αλλα ουτε και αρνηθηκα τιποτα...Ενα μονο ξερω...Μ'εμας δεν προκειται να ξανασυμβει τιποτα!"Η απαντηση μου ηταν οριστικη.Το "κεφαλαιο"Ερρικα ειχε κλεισει για 'μενα.Ηλεκτρα!Μονο εκεινη υπηρχε.
"Ενταξει Αλεξανδρε!Θα το μετανιωσεις!"Μου γυρισε την πλατη με τη φιγουρα της χανονταν αναμεσα στα γυμνα,καφετια δεντρα.
Ολα ηταν ενα μπερδεμενο κουβαρι που δεν ηξερα πως θα καταφερνα να το ξεμπλεξω.Η Ηλεκτρα ηταν εξαλλη και με το δικιο της.Δε θα ηθελε να με ακουσει.Πως θα καταφερνα να τα διωρθωσω ολα?
Ετρεξα στο δοματιου μου περνοντας τα κλειδια του αυτοκινητου μου στο χερι μου και λιγα χρηματα.Περπατησα προς το parking ξεκλειδωνοντας τις ασφαλειες του αυτοκινητου μου.Μπηκα μεσα και αρχισα να οδηγω προς αγνωστο προορισμο.Δεν υπηρχε προορισμος...H δυνατη ενταση της μουσικης ηχουσε στ'αυτια μου καθως αγναντευα εξω απο το παραθυρο τους λοφους λουσμενους απο τις ακτινες του ηλιου.Πανεμορφο τοπιο...Ενιωθα ηρεμος κρατωντας μου παρεα oι ομορφες σκεψεις...Δεν ηθελα να σκεφτομαι τιποτα το οποιο θα δμιουργουσε σκια μεσα στο απλετο φως.



Οι ωρες κυλουσαν...O ηλιος χανοταν πισω απο τους λοφους.Σταματησα με το αυτοκινητο μου στην ακρη ενος κρεμου παρατηρωντας το πολυχρωμο ηλιοβασιλεμα.Hξερα πως ειχε ερθει η ωρα να επιστρεψω πισω...Στον αληθινο μου κοσμο και ν'αντικρισω καταματα την πραγματικοτητα....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Τρι 26 Οκτ 2010 - 20:13

ΗΛΑΚΤΡΑΣ POV
Δεν ειχα αντικρισει τα σκουρα πρασινα ματια του ολη μερα.Ο εαυτος μου ηταν μοιρασμενος αναμεσα στη σκληρη λογικη και το γλυκο συναισθημα.Ο λογισμος μου ταξιδευε στα μυστηριωδη ματια.Που ηταν?Τι ειχε συμβει?Ξαφνικα χωρις να καταλαβω το λογο δακρυα αρχισαν να κυλαν στο προσωπο μου.Το αερακι φυσηξε απαλα αφηνοντας ενα απαλο χαδι στα μαλια μου.Το ολογιομο φεγγαρι δραπετευε μεσα απο τα συννεφα της νυχτας φερνοντας την εικονα του στο μυαλο μου.Το αρωμα του αναδυοταν απο την μαυρη ζακετα του κανοντας με να νιωσω το λιγοστο φως της πλασματικης του παρουσιας.Το κινητο μου δονηθηκε μεσα στην παλαμη μου,ηταν εκεινος.Οχι!Δε θα το σηκωνα.Οσο κι αν ειχε κατακτησει το καθε μικρο δρομακι των σκεψεων μου δε θα του το εδειχνα.Οσο και να πονουσα θ'αντιστεκομουν στα συναισθηματα μου.Ηταν καλα....Αυτο ειχε σημασεια για μενα.
"Δε θα το σηκωσεις?"Η μελωδικη φωνη της Εμμας διεκοψε το βασανιστηριο μου διλληματος μου.
"Οχι...Δε χρειαζεται"Καθησε διπλα μου στο νωπο γρασιδι και περασε τα χερια της γυρω απο τους ωμους μου.
"Κανεις λαθος που δεν του απαντας."Χωρις να της αποκαλυψω ποιος ηταν ειχε καταλαβει...
"Λαθος?Δεν ειδες τι εγινε?"Κλειδωσα τα δακτυα μεσα στα ματια μου.Δε θ αφηνα αλλα δακρυα να δραπετευσουν.Τουλαχιστον οχι αποψε....
"Ειδα!Εκεινη ομως τον προκαλεσε!"
"Αν ηθελε θα ελεγε οχι!Σε παρακαλω...Μην τον δικαιολογεις!"Τωρα πια ενιωθα ελαφρως ενοχλημενη.
"Αχ...Μην τα βλεπεις ολα τοσο αρνητικα!"
"Και πως να τα δω?Εξαλλου ο Αλεξ δε νοιαζεται..."Ο πονος στη χροια της φωνης μου μεταφερθηκα στην καρδια μου.Ξαφνικα μια γνωριμη ηχω διεκοψε τον ειρμο των λεξεων μου,των σκεψεων μου,της ανασας μου,των παλμων της καρδιας μου...
"Βιαζεσε να βγαλεις συμπερασματα...."Στεκονταν απο πανω μου κοιτωντας με εκνευρισμενος και παραλληλα εξαντλημενος.
"Που στο δ***λο ησουν?"Η Εμμα ειχε απομακρυνθει διακρυτικα καθως εγνεψε στον Αλεξανδρο.Εκεινος καθησε στο χορταρι κοιτωντας με απομακρα.
"Μη μου μιλας ετσι..."
"Δε θα σου μιλαω καν!Μην ανησυχεις."Εκλεισα αργα τα ματια μουπροσπαθωντας να ηρεμησω τον εαυτο μου.
"Σαν κοριτσακι φερεσαι!Δε μ'αφηνεις καν να σου εξηγησω!"
"Δε θελω να μου εξηγησεις!Πηγαινε στην Ερρικα που δεν ειναι κοριτακι!"
"Οταν ηρεμησεις τα λεμε..."Απομακρυνθηκε καθως χανοταν σιγα σιγα μεσα στο παχυ αφιλοξενο σκοταδι...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Πεμ 28 Οκτ 2010 - 12:08

AΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV

Πολλες φορες στη ζωη,τα σχεδια των ανθρωπων ανατρεπονται για καποιον ανεξηγητο λογο.Ισως διχως αιτια.Αυτο συναιβει και με το παρτυ που περιμενα με λαχταρα.
Ειχαν περασει δυο ολοκληρες εβδομαδες απο την τελευταια φορα που ηχησε η μελωδικη φωνη της.Τρεις μερες χωρις να μπορω ν αντικρισω τα εκφραστικα,καστανα ματια της.Η αποσταση που σε χωριζει απο τους ανθρωπους οι οποιοι εχεις την αναγκη να υπαρχουν στη ζωη σου παρασειρειμαζι της ενα μικρο κομματι της καθημερινοτητας σου.Του εαυτου σου.
Καθουμουνα με το Νικο και τον Κωστα στην πελορια,γεματη με πεσμενα κιτρινα φυλλα αυλη,απολαμβανοντας τον αχνο ηλιο,εκριμμενο πισω απο λευκα συννεφα,παιζοντας στην κιθαρα μου ενα συγκρονο ροκ τραγουδι.

Αυτο ειχα ααγκη....Να πεταξω μακρια...Ξεφυγα απο τη δινη των σκεψεων,καθως η φωνη του Νικου γεματη υπονοουμενο με επανεφεραι στον πραγματικο κοσμο.Η δινη φανερωνονταν μπροστα στα ματια μου..."Αλεξ για κοιτα εκει..."Εστρεψα αδιαφορα το βλεμμα μου παρατηρωντας εκεινη...Μιλουσε στο κινητο καθως κυλουσαν δακρυα απο τα μαγευτικα ματια της...Ο εαυτος μου βρισκονταν σ'ενα δυσκολο σταυροδρομι...Τι επρεπε να κανω?Θα την πλησιαζα η οχι??
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Πεμ 28 Οκτ 2010 - 12:59

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV

Οχι...Δεν εκανα τη υπερβαση.Ποτε δε θα την εκανα για τον απλο λογο οτι στη μαχη με αντιπαλο το εγω μου κερδισε εκεινο.Οι ληγμοι και τα δακρυα της στοιχιωναν για ωρες ολοκληρες το μυαλο μου.Τρεις η ωρα.Ξημερωματα.Βγηκα απο το δοματιο περιφερομενος σαν χαμενος ταξιδιωτης στους νεκρους διαδρομους της σχολης...Στην ακρη της πετρινης σκαλας δραπετευαν οι αγνωστοι ληγμοι...Πλησιασα κοιτωντας την κουλουριασμενη καθως ακουμπουσε με την πλατη της στον ψυχρο τοιχο.Ηταν πανω απο το υπερεγω μου..."Ηλεκτρα?Τι συμβαινει?"Επεσε στην αγκαλια μου και με κοιτωντας με με δακρισμεν ματια.Δε μιλουσε....Μονο εκλαιγε...."Πες μου τι συμβαινει?"Οι λεξεις δραπετευσαν απο τα χειλη της τρεμαμενες.Ψυθηριστες.Σαν νοτες απο παλιο χαλασμενο ραδιοφωνο."Η γιαγια μου εφυγε...Δεν προλαβα να τη δω!!!"Κρατιοταν με δυναμη απο τους αγκονες μου.Επρεπε να μην πεσει.Επρεπε ν'αντεξει.Επρεπε να συνεχισει.Την εκλεισα στη φυλακη της αγκαλιας μου αφηνοντας τα καυτα της δακρυα να μουσκεψουν τη μπλουζα μου.Κλειδωσε το προσωπο μου στις χουφτες των χεριων της και με μικρες,δυσκολες ανασες αφησες τα συναισθηματα της ελευθερα."Δε θελω να σε χασω..."Γατζωθηκε στην αγκαλια μου βουλιαζοντας το λυπημενο προσωπο της στο λαιμο μου."Δε θα με χασεις...Ελα παμε να κοιμηθεις."
"Δε θελω.Μου το ειπαν μετα απο 3 μερες!Γιατι?"Εψαχνε να βρει καποια απαντηση...Θυμος και θληψη...Δυο ασχημα συναισθηματα....
"Για να μη σε στενοχωρησουν.Γιατι εισαι πολυ ευαισθητη."Ηταν η μονη λογικη εξηγηση που μπορεσα να σκεφτω...Η μονη που βασιζοταν καπου....
"Σε χρειαζομαι..."Κι εγω τη χρειαζομουν.Δεν υπηρχε καποια εξηγηση...Ξαφνικα τα αινιγματικα συναισθηματα που ειχαν γεννηθη μεσα μου για κεινη βρικαν απαντηση... Το μονο που ηξερα τωρα πια ηταν πως ημουν ερωτευμενος μαζι της...


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Σαβ 30 Οκτ 2010 - 9:53

8o KEΦΑΛΑΙΟ
ΗΛΕΚΤΡΑΣ POV

H ζεστασια της αγκαλιας του καθε λεπτο που περνουσε επερνε τον βαθυ,χαοτικο πονο απο την καρδια μου.Τα αναφυλιτα ειχαν εξαφανιστει και στην ατμοσφαιρα γυρω μας επικρατουσε η εκοφαντικη σιωπη.Το κεφαλη μου ηταν ακουμπησμενο στο στερνο του καθως ακουγα τους ακανονιστους χτυπους της καρδιας του.Ο πονος τωρα πια ειχε δωσει τη θεση του στη γαληνη,ηξερα ομως πως οταν θα εφευγε θα επερνε τα γαληνια συναισθηματα μαζι του και στη θεση τους θα ερχονταν μια σκοτεινη αβυσσο....
"Μεινε μαζι μου αποψε"Τον κοιταζα με ικητευτικο βλεμμα,τον ειχα αναγκη.Δε θ'αντεχα να μεινω μονη μου αυτη τη νυχτα.Οι κραυγες θα επεστρεφαν...
"Θα μεινω...Βασικα ο Κωστας λειπει.Παμε στο δωματιο μου..."Σηκωθηκαμε απο τις πετρινες σκαλες και με αργα αδυναμα βηματα περπατησαμε πιασμενοι χερι-χερι προς το δωματιο του.Οταν φτασαμε σταθηκα δειλα στο κατοφλι της πορτας καθως το μυαλο μου πλημμυρισε με την αναμνηση εκεινης της νυχτας...Εγω μεθυσμενη σ'αυτο εδω το δοματιο...
"Δε θα μπεις?"Ηταν διαφορετικος.Οχι οπως τον ειχα γνωρισει.Δυστακτικος,απομακρος...
Μπηκα μεσα και αγκαλιασα τη μεση του καθως αγνατευε εξω απο το μεγαλο,γυαλινο παραθυρο τον μακρυνο,με λιγα μικρα αστερια,νυχτερινο ουρανο της Τοσκανης...
"Με ξεχασες τοσο γρηγορα?"Γυρισε και αντικρισε το προσωπο μου σε αποσταση αναπνοης απο το δικο του.
"Αυτο πιστευεις?Νομιζα πως με ηξερες..."Δεν ηξερα τα συναισθηματα του...Τον εαυτοτου και τον δικο μου...
Εσκυψε και φιλησε τα χειλη μου....Ανταποκριθηκα στο καλεσμα του φιλιου ξεχνωντας τα ολα.Ο κοσμος ειχε χαθει.Υπηρχαμε μονο εγω κι εκεινος.Το σκοταδι της ψυχης μου ειχε εξαφανιστει κατω αποτο τρυφερο αγγιγμα του δινοντας τη θεση του στο απλετο φως...
Ξαπλωσαμε μαζι στο κρεβατι,απομακρυνοντας ταχειλη του απο τα δικα μου,κατευθηνοντας τας προς το λαιμο μου.Ενας αναστεναγμος ξεγλυστησε απο το στερνο μου κανοντας ενα βεβιασμενο βογγιτο του να ξεγλυστησει απο τον προκλητικο λαιμο του. Ηξερα τι θα συνεβαινε...
Αργα και νοχεληκα απομακρηνε τα χειλη του απο το δερμα μου κοιτωντας με βαθια μεσα στα ματια."Εισαι συγουρη πως αυτο θελεις?"Κουνησα το κεφαλι μου καταφατικα,περνωντας τα δαχτυλα μου μεσα στις τουφες τον σκουρων μαλλιων του κι επειτα αφησα παθιασμενα φιλια στο λαιμο του...
Τα ρουχα μας τωρα πια βρισκονταν κουβαριαμενα στο πατωμα...Αφεθηκα στο τρυφερο αγγιγμα του καθως με παρεσειρε σε μονοπατια ερωτα και ακανικητου παθους....


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Σαβ 30 Οκτ 2010 - 19:08

ΗΛΕΚΤΡΑΣ POV
ΗΤΑΝ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
Αναμνησεις....Απλα ομορφες,γλυκες αναμνησεις μιας αλλης ζωης.Ανατιναζονται σα βεγκαλικα γεμιζοντας τον προσωπικο ουρανο σου με απλετο φως για μερικα δευτερολεπτα κι επειτα εξαφανιζονται,γυριζοντας σε στον μαυρο σκοτεινο ουρανο ουρανο σου.Πυροτεχνηματα που δεν υπαρχουν πια.Πυροτεχνηματα που τα κατεστρεψες εσυ ο ιδιος.Πονος,δακρυα,θληψη...Τα κυριαρχα συναισθηματα τους τρεις τελευταιους,σκοτεινους μηνες της ζωης μου.Το κενο ειχε αφησει πισω του απο τη μερα που εφυγε μακρια,μερα με τη μερα,λεπτο το λεπτο,με οδηγουσε πιο βαθια στη σκοτεινη αβυσσο του ασυγχωριτου λαθους μου.Δεν αξιζα να βρισκεται κανες διπλα μου.Δε χρειαζομουν κανεναν.Μονο εκεινον.Ηταν μακρια...Τα χιλιομετρα υπηρχαν και στις καρδιες μας...Θα διαβαινα το δυσβατο μονοπατι που οδηγησα τον εαυτο μου.
Εξω απο το γυαλινο παραθυρο η βροχη επευτε στο εδαφος,προσδιδοντας του την πιο ομορφη μυρωδια,τη μυρωδια δου μουσκεμενου χωματος.Ακουγα εβλαβικα τη θλημμενη μελωδια της βροχης καθως χαιδευε απαλα τα κεραμιδια.Καποτε σηματοδοτουσε τον απαραμιλω ρομαντισμο.Τωρα τη θληψη...Ολα αλλαξαν,και μαζι μ'εκεινα κι εγω...Εστρεψα το βλεμμα μου προς τον κρυσταλλινο καθρεφτη αντικριζοντας το προσωπο μου.Δυο ματια πρισμενα απο τα δακρια που ειχαν χυσει.Κοκκινα σαν αιμα.Αγγιξα τη σκληρη,δυσβασταχτη πραγματικοτητα,ειχε φυγει εξαιτιας της χυδαιας πραξης μου, και μαζι του ειχε παρασειρει ολα τα ευθημα συναισθηματα που ειχα νιωσει καποτε.
Η βαρια,ξυλινη πορτα ανοιξε αργα ξεπροβαλλοντας καποιους απο τους φιλους μου.Ελλη,Εμμα,Ερρικα,Νικος...Ειχαν απλωσει τα χερια τους ολους αυτους τους βασανιστικους μηνες προσπαθωντας να με παρασειρουν απο τη σκοτεινη αβυσσο της ψυχης μου στο φως.Δεν τα ειχαν καταφερει...
Η Ερρικα ετεινε δυσταχτικα το χερακι της προς εμενα.Εστρεψα το βλεμμα μου δυσταχτικα στο προσωπο της.Καταλαβα πως ηθελε να μου μιλησει..."Ελα γλυκια μου.Ξερεις ποσο σε αγαπαμε.Δε μπορουμε να σε βλεπουμε αλλο σε αυτη την κατασταση.Κανεις κακο στον εαυτο σου."
"Μου αξιζει."Δειλα ξεγκυστρησε ο βραχνος ψυθηρος απο το λαιμο μην εχοντας τη δυναμη να δωσω ενταση στη φωνη μου.
"Οχι!Φτανει πια!Πληρωσες το τιμημα!Μην καταστρεφεις ετσι τον εαυτο σου!"Η Εμμα με αντικριζε επιμονα με βουρκωμενα ματια γεματα συμπονια και κατανοηση που δεν αξιζα.
Ξαφνικα το μαυρο συναιφο που κατοικουσε μεσα μου δραπετευσε καθως ειχε μετατραπει σε δακρυα και οργη.Οργη για τον εαυτο μου."Ακουστε με ολοι σας!Ειμαι μια χαρα για τον πολυ απλο λογο οτι περνω αυτο που μου αξιζει!ο.κ.?"Γονατισα στο πατωμα μη μπορωντας,μη θελοντας να σταθω,με το κεφαλι μου προς τα κατω.Τοτε αρχισε το παραλιρημα."Θελω να φυγω!!!Κουραστικα!!!ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ!!!Δε θελω να θυμαμαι!Τον θελω πισω!"Ενας ληγμος ξεπροβαλλε μεσα απο τς κοφτες ανασες μου...Το αξιζα....




Έχει επεξεργασθεί από τον/την dolores!! στις Δευ 24 Ιαν 2011 - 1:58, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Δευ 1 Νοε 2010 - 10:32

AΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV
Τριγυρνουσα στο Τορινο εξερευνωντας τη μαγευτικη,αφιλοξενη πολη.Το χνοτο της ανασας μου και το τρεμουλο του κορμιου μου φανερωνε το ψυχρο,φθινοπωρινο δειλλεινο του Νοεμβρη,που απλωνε το πεπλο του πανω απο την κομψοτεχνημενη γεφυρα που ειχα σταθει για να ξαποστασω.Τα κοκκινα συννεφα στο μακρινο ουρανο εδεινα νοτες θληψης και νοσταλγιας.Νοσταλγια για κατι που δε θα ενιωθα ποτε ξανα.Για κατι μαγικο που διαλυθηκε μεσα σε μερικες συλλαβες πονου.Δεν ηταν τιποτα ιδιο.Δεν ημουν εγω ιδιος.Γλυκες αναπνησεις ξετρυπωναν απο τη φυλακη τους γεμιζοντας τα ματια μου δακρια,τα οποια απαγορευα να δραπετευσουν.Γιατι?Γιατι ολα αλλαξαν ξαφνικα απο τη μια στιγμη στην αλλη?Γιατι εκανε κατι τετοιο?Χιλιαδες ερωτηματικα γεννιονταν μεσα μου μη μπορωντας να βρουν καποια απαντηση.Μισος....Αγαπη....Δυο συναισθηματα που συγκρουονταν μεταξυ τους προσπαθωντας το ενα να κατατροπωσει το αλλο.Η ζωη παιζει περιεργα παιχνιδια με τον ερωτα.Καταθετεις σε καποιον τα αισθηματα σου και σου τα ξεριζωνει.Ισως ειμαι δειλος που εφυγα,αλλα δεν αντεχα απο κεινο το αναθεματισμενο,καλοκαιρινο ηλιοβασιλεμα της θεσσαλονικης να την αντικριζω.Δεν επρεπε να ειχα παει τουτο το βροχερο Σεπτεμβρη στη Φλωρεντια,ουτε για μια μερα.Ηταν λαθος η κινηση που ειχα κανει πριν δυο μηνες...
Τις τελευταιες δυο μερες,ενιωθα μια διχως λογικη ανησυχια μεσα μου....Ισως εια επιρεαστει και απο το μυστηριωδες ονειρο που ειχε ερθει το βροχερο βραδυ του Σαββατου.Η Ηλεκτρα με κοιταζε λυπημενη φορονταν ενα μαυρο φορεμα.Απλωνε το λεπτο,βελουδινο χερι της προς εμενα ζητωντας μου βοηθεια...Ανατριχιασα ολοκληρος στην αναμνηση του φριχτου εφιαλτη.Φευγαλαια εμφανιζοντας στο προσκηνιο η σκεψη της επιστροφης,παντα ομως την επισκιαζαν τα λογια της Ηλεκτρας.Το τελευταιο βραδυ που την ειχα δει...Δεν επρεπε να γυρισω πισω....Ηταν το τιμημα που θα πληρωνε για την χυδαια πραξη της....

Το κινητο μου δονηθηκε στην τσεπη του παντελονιου μου,επαναναφεροντας με πισω στον πραγματικο κοσμο.Ηταν ο Νικος...."Ελα Νικο.Τι κανεις?"
"Καλα Αλεξ εσυ?"Στη φωνη το υποβοσκαν κυματα αγχους...αγωνιας...
"Καλα.Συμβαινει κατι?"Ουτε ο ιδιος μου εαυτος δεν πιστηκε στο ακουσμα της λεξης "καλα".
"Ξερω πως εισαι πληγωμενος,αλλα η Ηλέκτρα δεν ειναι καλα.Γυρνα πισω..."Ο εαυτος μου διχαστηκε για ενα λεπτο αναμεσα στη λογικη και το συναισθημα μη μπορωντας ν αποφασισει τι επρεπε να κανει...
"Τι επαθε?"Το αγχος στη φωνη μου εφερε στην επιφανεια γνωριμα συναισθηματα που ειχα καιρο να νιωσω.Ειχα καιρο να νοιαστω για καποιον που αγαπουσα.
"Θα πεσει σε καταθληψη!Κανε κατι!"Η αποφαση παρθηκε ξαφνικα,αβιαστα!
"Δε γυριζω πισω!Προσεχε την σα να ημουν εγω εκει...."Εκλεισα αποτομα το τηλεφωνο μη μπορωντας ν ακουσω αλλες λεξεις που θα με βασανιζαν ακομα πιο πολυ.
Δε θα γυριζα πισω....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Τετ 3 Νοε 2010 - 13:51

ΗΛΕΚΤΡΑΣ POV
Eχουν δικιο οσοι μου λενε πως με το περασμα του χρονου οι πληγες του παρελθοντος παυουν να πονανε οσο στην αρχη του τραυματισμου.Τα σημαδια παραμενουν παντοτε χαραγμενα βαθια μεσα στην καρδια μου,αλλα ειχα αποφασισει να τα κλειδωσω σ'ενα κουτι και να τα θαψω βαθια μεσα στην αβυσσο της ψυχης μου.Οι ομορφες αναμνησεις μιας τελειωμενης αγαπης πλυμμηριζουν με απλετο φως τις σκοτεινες γωνιες του μιαλου μου,σχηματιζοντας ενα αχνο χαμογελο λισμονιας στα χειλη μου.
Αποφασισα να διαβω το κατωβλι της χρονομηχανης του μυαλου μου.Αυτη τη στιγμη ειχα αναγκη να βρεθω κοντα του μεσω ενως γλυκου αποκυηματος ρομαντικων αναμνησεων.Να νιωσω το μεθυστικο αρωμα της ζεστης ανασας του να πλημμυριζει τα σωθικα μου......
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
"Αλεξ!Μη τολμησεις να με βρεξεις!"Τρεχαμε αναμελα,σα μικρα παιδια απαλλαγμενα απο τις εννοιες και τα προβληματα επανω στη χρυσαφενια αμμο της μικρης παραλιας.
"Αν σε βρεξω μικρη μου τι θα μου κανεις?"Γυρισα το κεφαλι μου κοιτωντας τον με ναζι κι εκεινος μου χαρισε ενα πονηρο χαμογελο.
"Θα δεις το βραδυ..."Συνεχισα να τρεχω στην ακροθαλλασια καθως το λευκο,αερινο φορεμα ανεμιζε απο το Αυγουστιατικο μελτεμι.
"Δεν παιζεις δικαια!!!"Με μια αποτομη κινηση,διχως να το αντιληυθω με γραπωσε απο τη μεση,αδηγωντας και τους δυο μας επανω στην ακρη του κυματος.Κυλιομασταν στην βρεγμενη αμμο σα μικρα παιδια λερωνοντας τα μαλλια και τα σωματα μας.Η κρυσταλινη γαληνια θαλασσα που απλωνονταν απεραντη μπροστα μας εβρεχε με το δροσερο,αλμυρο νερο της τα δαχτυλα των ποδιων μας.Επειτα απο μερικα λεπτα ακουμπησα το προσωπο μου στο στερνο του αφηνοντας του ηρεμα φιλια.Εκεινος τυληξε τα χερια του γυρω απο το κορμι και με κοιταξε με ματια που ακτινοβολουσαν λαμψη.
"Ηλεκτρα?"Χαιδεψε απαλα τις τουφες των μαλλιων μου και μου εδωσε ενα τρυφερο φιλι στο μαγουλο.Ευχομουν πως ο χρονος θα σταματουσε σ'εκεινα τα δευτερολεπτα...Φυσικα ο χρονος δε σταματαει ποτε οσες φορες κι αν το εχουμε ευχηθει...
"Σε αγαπαω παρα πολυ..."Αυτες οι μαγικες λεξεις δεν ξεγλιστρουσα συχνα απο το χειλη του,αλλα οταν αποφασιζε να μου τις χαρισει,εβλεπα τα σαγινευτικα ματια πλυμμηρισμενα με ηλικρινεια.
"Κι εγω σε αγαπαω...Αλεξανδρε?Αν φυγεις δε θα με αφησεις πισω ετσι δεν ειναι?"Ειχα ακουσει τυχαια τα χθεσινοβραδινα λογια της μητερας του.Ειχαν επισκιασει τη χαρα μου.
"Ξερεις για την υποτροφια στο Τορινο...."Συναντηθηκανε τα βλεμματα μας κοιτωντας με απολογητικα.Δεν ηθελα να μπω εμποδιο στα ονειρα του...Οσα χειλιομετρα κι αν εμπαιναν αναμεσα μας εγω θα συνεχιζα να τον αγαπαω.Αθελα μου κυλησαν δακρια απο τις ακρες των ματιων μου μουσκευοντας το στηθος του.Σκουπισε απαλα τα δακρια μου με τον αντιχειρα του και σηκωσε το πιγουνι μου.
"Το ακουσα τυχαια...Γιατι δε μου το ειπες?"
"Δε θελω να σε βλεπω να κλαις....Δε θα φυγω!Το εχω ηδη αποφασισει...!Γι αυτο δε σου το ειπα..."


*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
Επεστρεψα απο το μικρο ταξιδι της γλυκιας αναμνησης.Σιωπηλα δακρια κυλησαν στο προσωπο μου...Ο χειμωνιατικος ανεμος μπερδεψε τα μαλλια μου,φερνοντας τα προστα στα ματια μου....Ο σιωπηλος πονος ειχε κρυψει το λιγοστο φως της ψυχης μου.
"Μου λειπεις πολυ..."Ψυθηρισα καθως στεκομουν στην πετρινη γεφυρα,εχοντας σταμενο το βλεμμα μου προς την κατευθυνση του Τορινο...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Πεμ 4 Νοε 2010 - 11:37

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV

Φλωρεντια...Στη μικρη,γραφικη πολη της Τοσκανης βρισκονταν εκεινο το πλασμα που πριν απο μερικους μηνες αποτελουσε ενα συμαντικο κομματι της ζωης μου.Μεσα σε μια κατταραμενη στιγμη το ονειρο ειχε διαλυθει δινοντας τη θεση του σε τρομαχτικους εφιαλτες.Το ειχε διαλυσει με τα δικα της χερια.
Οσο πεισματικα κι αν αρνιομουν στον εαυτο μου να παραδεχτω τα συναισθηματα που υπηρχαν στην καρδια μου,η αληθεια ισσοπεδωνε βαναυσα ολες τις φθηνες δικαιολογιες.Ξαφνικα,διχως να το επιδιωξω,η μνημη μου περιπλανηθηκε στο γλυκο χαμογελο που σχηματιζονταν στα χειλη της καθε φορα την αγγιζα.Η αναμνηση απο το φωτεινο δρομο του παρελθοντος πλημμυρισε το μυαλο μου με πολυχρωμρς εικονες.Ενα παρελθον που δυστηχως δεν ειχα αφησει πισω μου ολοκληρωτικα...
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
Καθομασταν αγκαλιασμενοι στη δροσερη αμμουδια παρατηρωντας το Αυγουστιατικο,ολογεμο φεγγαρι διπλα στη σιγανη φωτια που ειχαμε αναψει πανω στη λεπτη αμμο.Τ'αστερια επεφταν βροχη γυρω μας οδηγοντας μας μεσα στις σελιδες του παραμυθιου."Αλεξ κοιτα τον ουρανο!Δεν ειναι μαγευτικος?"Κουρνιασε πιο βαθια μεσα στην αγκαλια μου,μπλεκοντας τα δαχτυλα της με τα δικα μου.
"Τα βλεπω....Ηλεκτρα?Αν καποια στιγμη εμεις οι δυο χωριστουμε και νιωσεις πως μ'εχεις αναγκη ελα εδω...Θα ειναι σα να βρισκομαι κοντα σου....Το ιδιο θα κανω κι εγω"Εστρεψε το ανυσηχο βλαμμα της προς το προσωπο μου.Ειχα εξαφανισει τη μαγεια του παραμυθιου....
"Μη μου μιλας για τετοιου ειδους πραγματα."Προσπαθησα να επαναφερω τη ρομαντικη ατμοσφαιρα που υπηρχεπριν απο μερικα δευτερολεπτα...Τελικα τα καταφερα...
"Εχεις δικιο...Μικρο μου θελεις να σου παιξω κιθαρα?"Μου χαμογελασε με τρυφεροτητα αγγιζοντας το μαγουλου μου.Επιασα στα χερια μου την κουρδισμενη κιθαρα και αρχισα να παιζω ενα απο τ'αγαπηενα της τραγουδια κοιτωντας την βαθια μεσα στα ματια....


Μολις τελειωσε το τραγουδιτης επανελαβα τους δυο αγαπημενους της στοιχος."Να 'ταν τα φωτα τα θαμπα,τα θαμπα να ταν αστερια φωτεινα,φωτεινα στα χερια να στ αφησω..."Την ξαπλωσα στην μαγευτικη ακτη αγγιζοντας με τα χειλη μου το ηλιοκαμενο δερμα της....
Εκεινο το βραδυ της εκανα ερωτα οπως ποτε αλλοτε.Το κορμι της Ελιωνε μεσα στην αγκαλια μου.Ειχαμε αφηθει και οι δυο μας με οδηγω τα συναισθηματα μας...
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Καθομουν στο πετρινο πατωμα του σκοτεινου δοματιου μου....Ηταν απλα μια μακρινη αναμνηση...
Βασανιζομουν καθε λεπτο που περνουσε μακρια της,αλλα επρεπε να πληρωσει καποιο τιμημα...
"Γιατι τα κατεστρεψες ολα?"Με βουρκωμενα ματια ουρλιαξα περιμενοντας μονο μια απαντηση.Δεν ηρθε ποτε...


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Κυρ 7 Νοε 2010 - 0:23

HΛΕΚΤΡΑΣ POV
Στεκομουν πισω απο το γιαλινο παραθυρο αγναντευοντας τους απεραντους λοφους που απλωνονταν μπροστα μου.Ενα συνοθηλευμα σκεψεων ειχε ξεχυθει στο μυαλο μου μπερδευοντας τα συναισθηματα μου.Μεσα σ'αυτες της σκεψεις υπηρχε και μια ζωντανη αναμνηση.Οι λεξεις που ξεγλυστησαν απο τα χειλη του εκεινη τη μαγικη νυχτα..."Αν καποια στιγμη εμεις οι δυο χωριστουμε και νιωσεις πως μ'εχεις αναγκη ελα εδω...Θα ειναι σα να βρισκομαι κοντα σου....Το ιδιο θα κανω κι εγω"Επρεπε να βρω το δρομο της επιστροφης απο το δυσκολο λαβυρινθο που ειχα εγκλοβιστει.Θα επεστρεφα για να νιωσω για τελευταια φορα την αυρα του μεσα στην ψυχη μου,για να πω το μεγαλο αντιο στην αγαπη μου.Τα συναισθηματα που ενιωθα μου επρεπε να εξαφανιστουν για παντα,η εικονα του να ξεθοριασει απο τη μνημη μου,το φως των ματιων του να σβησει στο σκοταδι του τελους....
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Μπροστα μου στεκονταν μια γνωριμη ψηλολυγνη φιγουρα.Ετρεξα προς εκεινον σερνοντας τη μεγαλη,μαυρη βαλιτσα.Ηταν ο Αγγελος.Ο μονος ανθρωπος που ηξερε πως βρισκομουν πισω στην Ελλαδα.Με τον ξαδερφο μου ανεκαθεν ειχαμε μια ιδιετερη σχεση.Αγαπουσαμε πολυ ο ενας τον αλλον απο μικρα παιδια γι αυτο και ο δεσμος που μας εδενε ηταν πολυ ισχυρος.Φωλιασα στη μεγαλη αγκαλια του,νιωθοντας μετα απο τοσους μηνες βαναυσου μαρτυριου αγαλιαση και συγκινηση....
"Ηλεκτρακι μου!Εισαι εδω!"Φυλακισε το προσωπο μου μες τα δυο του χερια κοιτωντας τα ματια μου με αγαπη.
"Σε χρειαζομαι τοσο πολυ!Απομακρινεις μ'ενα μαγικο τροπο ολον τον πονο."Επιασε το χερι και προχωρισαμε προς την εξοδο του αεροδρομειου.
"Τι συναιβει μεταξυ σας?Το καλοκαιρι σας εβλεπα μαζι και σας χαιρονουν!"Δεν ειχα ακομα το θαρρος να του εξιστορησω τι συναιβει εκεινη τη νυχτα....
"Θα τα πουμε οταν φτασουμε εκει...Δεν πιστευω να ειπες σε κανεναν πως ειμαι εδω."Με κοιταξε απολογητικα χαιδευοντας με τα λεπτα,μακρια του δαχτυλα το μαγουλο μου.
"Μονο στην Αγαπη!Μας περιμενει στο αυτοκινητο."Σε μερικα δευτερολεπτα θ'αντικρισα την μικρη μου αδερφη.Ο πονος μου ηταν μεγαλος εξαιτιας της αποστασης που μας χωριζε.
"Αχ Αγγελε!Σ'ευχαριστω για ολα"Φιλησα γλυκα το μαγουλο του κι εκεινος με αγκαλιασε σφηχτα σηκωνοντας με στον αερα.Ο δυνατος βοριας που φυσουσε ανεμιζε τα μαλλια μου μπερδευοντας τα.
Συνεχισαμε να προχωραμε χερι-χερι καθως λιγα μετρα πιο κατω αχνοφενονταν η αγαπημενη μου αδερφη...Τωρα πια ενιωθα πως μπορουσα ν'αντιμετοπισω
ολο το σκοταδι που ειχε απλωθει στην ψυχη μου....


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Κυρ 7 Νοε 2010 - 11:20

9o ΚΕΦΑΛΑΙΟ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV

Kαθομουν στο φωτεινο δοματιο με τη Μαρια,επειτα απο μερικες στιγμες παθους που ειχαμε μερασει οι δυο μας.Ηταν η νεα μου κοπελα.Μετα απο αρκετους μελαγχολικους μηνες,μπορουσα πλεον να χαμογελαω κι οχι να υποκρινομαι.Η μορφη της Μαριας εφερνε στον κατακρεουργημενο νου μου την εικονα της Ηλεκτρας.Ισως κι αυτος να ηταν ο λογος που ημουν μαζι της.Ισως και οχι.Ομως,οποιος και να ηταν ο πραγματικος λογος,για μενα το αποτελεσμα ειχε σημασεια.Σιγα-σιγα ξεφευγα απο τα δυχτια των συναισθηματων που ειχα μπλεχτει εξαιτιας της Ηλεκτρας.
"Αλεξανδρε να σε ρωτησω...Αυτη ποια ειναι?"Κρατουσε στα χερια της μια ξεθωριασμενη φωτογραφια του περασμενου,παραδεισενιου καλουκαιριου.Η Ηλεκτρα χαμογρελουσε με φοντο το καταγαλανο πελαγος μεσα στην αγκαλια μου.Αντ5ικριζοντας την ξεχασμενη φωτογραφια,η καρδια μου πλημμυρισε λυπη,θυμο,νοσταλγια.
Eιναι η πρωην κοπελα μου.Με την Ηλεκτρα ημαστα μαζι για αρκετο καιρο..."Σηκωσα τα ματια μου και αντικρισα το θλιμμενο προσωπο μου στο γυαλινο καρθεφτη.Γιατι στα ματια εκδηλωθηκε διαχυτο το συναισθημα του πονου?Το συναισθημα της απογνωσης?
"Νιωθεις ακομα καποια συναισθηματα για την κοπελα της φωτογραφιας σωστα?"ΝΑΙ!Ηθελα να φωναξω με ολη τη δυναμη που εκρυβε η φωνη μου...Δεν μπορεσα να το κανω...Τα συναισθηματα μου για κεινη ειχαν εγκλοβιστει βαθια μεσα στην παγιδα της καρδιας μου σαν καποιο πολυτιμο φυλαχτο.Μερα με τη μερα σιγοκαιγαν τα σωθικα μου αργα,βασανιστικα μη μπορωντας να δραπετευσουν.Ποσο ακομα θα αντεχα αυτο το μαρτηριο?
"Οχι...δε νιωθω τιποτα για κεινη.Το θεμα εχει τελειωαει.Θελω να θυμαμαι μονο τις ομορφες στγμες που περασαμε μαζι δυο ολοκληρα χρονια."Ψεμματα!Τελικα ητανε πολυ ψυχοφθωρο να μη μπορω,να μην πρεπει να μοιραστω τα συναισθηματα που ενιωθα για κεινη...Καθε φορα που ξεγλυστουσε το ονομα της σαν τη πιο ξεχωριστη,αγγελικη μελωδια απο τα χειλη μου,η καρδια μου γλεγονταν απο μπερδεμενα συναισθηματα σε γαλαζιο και γκρι φοντο...
"Οπως νομιζεις...Εξαλλου εσυ ξερεις....Παντως αμυδρα,μοιαζουμε."Πηρα την ξεχασμενη φωτογραφια απο τα χ3ερια της και την πεταξα στο πατωμα.Επειτα απο μερικες μικρες στιγμες την παρεσειρα μαζι μου στον κοσμο του παθους....
Οσο ομορφα κι αν περνουσε ο καιρος μαζι της,οσα καινουρια συναισθηματα κι αν γεννιωνταν μεσα στην ψυχη μου για κεινη,ενα συναισθημα δεν ξεθωριαζε που να παρει!Ενα ονομα ηταν βαθια χαραγμενο στην καρδια μου και τη ματωνε....Ηλεκτρα...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Κυρ 7 Νοε 2010 - 18:45

ΗΛΕΚΤΡΑΣ POV
Ειχα φωλιασει στην τρυφερη αγκαλιας της μικρης αδερφης μου.Του μικρου μου αγγελου που γεμιζε φως την ψυχη μου διωχνοντας το σκοταδι.Χαιδεψα απαλα τα μεταξενια της μαλλια,κοιτωντας την ομορφια και την καλοσυνη,στο χρωμα του μελιου,ματιων της χαμογελοντας της με τρυφεροτητα.
"Γιατι δε μου το πες πως θα ρχοσουν?Μου εχει λειψει παρα πολυ!Εχω να σε δω τρεις ολοκληρους μηνες!"Δε της ειχα αποκαλύψει την επιστροφη μου κυριευμενη απο τον φοβο που ενιωθα.Φοβομουν για τον εαυτο μου.Φοβομουν για κεινη...Δε ηθελα να σπασουν τα φτερα του μικρου αγγελου.
"Θα σου το ελεγα σε δυο μερες...Ξερεις που θα παμε?"Την κοιταζα ικητευτικα...Ειχα την αναγκη να νιωσω πως θα με στηριζε σε αυτη τη δυσκολη στιγμη.Πως θα μου κρατουσε το χερι τρυφερα διωχνοντας μακρια τον πονο.Δε θα το εκανε....
"Ξερω....Τι συναιβει τοτε?Γιατι χωρισατε?Ησασταν τοσο ευτυχισμενοι!Δε μπορω να καταλαβω..."Οταν θα μαθαινε τη χυδαια πραξη μου,μεσα απο την καλοσυνατη ψυχη της θαδραπετευαν αρνητικα συναισθηματα....Απογοητευση...Πικρα....Θυμος.
"Θα μαθεις μολις φτασουμε..."Η Αγαπη ειχε καταλαβει πως συναιβει κατι σοβαρο.Ενα παιχνιδι που ειχε παιξει η ζωη,κανοντας με πιονι της...Διαλυοντας δυο ανθρωπους...
Μπηκαμε στο λευκο αυτοκινητο του Αγγελου ξεκινωντας για το χωριο των πολυχρωμων αναμνησεων.Επειτα απο μιση ωρα πλαγιασα το κεφαλι μου στο ψυχρο τζαμι και βυθιστηκα σ'εναν βαθυ λυθαργο διχως ονειρα....
Ανοιξα δειλα τα ματια μου αντικριζοντας τη γαλανολευκη ταμπελα που μας καλοσοριζε στον προσωπικο μου παραδεισ.Εναν παραδεισο που τωρα πια ειχε δωσει τη θεση του σε μια ελκυστικη,αβαποφεφκτα να την αποφυγεις,κολαση που ελκυομουν απο αυτην οπως ο μαγνητης τραβαει με ζωοδη δυναμη το μεταλλο.Τα ξερα κλαδια αγγιζαν δυστακτικα το μουσκεμενο,απο τη βροχη εδαφος.Το λευκο αυτοκινητοσταματησε μπροστα απο τη μεγαλη,πετρινη σκαλα που οδηγουσε στη μανιασμενη θαλασσα.Κατεβηκαμε ολοι μαζο απο το λευκο αυτοκινητο κρατωντας ο ενας το χερι του αλλου...Τα λυσσασμενα της κυματα χτυπουσαν ανελειτα την κομψοτεχνιμενη σκαλα καλωντας με προς την παραλια που ειχε εξαφανισει το γκριζο,απειλητικο νερο.Το σ'αγαπω που ειχε γραφτει στη χρυσαφενια αμμο ειχε σβησει για παντα...Αφησα το χερι του Αγγελου και με αργα,νωχελικα βηματα κατεβηκα μερικα σκαλια.Πληθωρα αναμνησεων και συναισθηματων ξεχυθηκαν στον αιθερα μεσα απο την ψυχη μου,καθως ο δυνατος αερας ανεμιζε τα μαλλια μου.Η ανασα μου ειχε σταματησει...Η καρδια μου σφυροκοπουσε ασταματιτα,καθως εικονες του παρελθοντος ξεπηδησαν ξαφνου μπροστα στα ματια μου.Τα λεπτα κυλουσαν αργα.Με βασανιζαν....Ο δυνατος πονος στην καρδια μου ηρθε εγκλοβιζοντας με στη δινη των συναισθηματων μου.Ευχομουν να πεθανω....Γυρισα το κορμι μου αποτομα και κοιταξα με δακρια στα ματια τους τους δυο ανθρωπους που λατρευα σ'ολη τη ζωη μου.Στεκονταν 1 σκαλι μονο πανω απο μενα και με κοιταζαν με οικτο...."Μη με λυπαστε!Θελετε να μαθετε γιατι χωρισα με τον Αλεξανδρο?Ακουστε τοτε τι συναιβει...Ηταν μια νυχτα του Σεπτεμβρη....Εγω ειχα παει στο παρτυ της Νορας.Ειχα πει τον Αλεξανδρο να ρθει αλλα δεν το θελε....Θα εβγαινε με τους φιλους του.Εκεινο το καταρραμενο βραδυ ειχα πιει αυθονο αλκοολ.Ειχα χασει τον ελεγχο του εαυτου μου.Εκει βρισκονταν και ο Βασιλης.Ηταν το πρωην αγορι μου.Με πλησιασε....Στην αρχη μιλουσαμε σα δυο παλοι γνωστοι.Ξαφνου φιλησε τα χειλη μου με παθος!Του ειπα να σταμα τησει αλλα δεν το κανε.Ειχα χασει τον ελεγχο...Το συνεχισα εγω...Την αλλη μερα ξυπνησα στο κρεβατι της Νωρας χωρις τα ρουχα μου μ'εκεινον διπλα μου να κοιμαται βαθια....Ξαφνου συνειδητοποιησα τι ειχα κανει...Ντυθηκα κι εφυγα κλαιγοντας χωρις να μιλησω σε κανεναν.Δυο ολοκληρες μερες βασανιζομουν...Ηξερα πως αν ελεγα στον Αλεξανδρο τι ειχε συμβει θα τον εχανα για παντα....Δεν αντεχα ομως να του κρυψω κατι τετοιο.Επειτα απο 2 μερες βρεθηκαμε στο Λευκο πυργο καθισμενοι στα σκαλια διπλα στη θαλασσα.Του διηγηθηκα ολα οσα ειχαν συμβει...Το βλεμμα του εχει μεινει χαραγμενο βαθια μεσα στην καρδια μου.Οργη,μισος απογοητευση και δυο βουρκωμενα ματια εγκλοβιζαν την ανασα μου.Ακομα θυμαμαι τα λογια του...'Δεν το περιμενα αυτο απο σενα!Σ'αγαπουσα Ηλεκτρα!Πες μου γιατι!!!'Δεν υπηρχε απαντηση...ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!Τον παρακαλουσα ωρες ατελειωτες να με συγχωρησει αλλα δεν το κανε!Τα τελευταια του λογια μερικα δευτερολεπτα πριν φυγει μου διελυσαν την ψυχη...'Δε θελω να σε ξαναδω ποτε!Μεσα σε μερικα λεπτα μ'εκανες να σε μισησω Ηλεκτρα!Διελησες τα πιο ξεχωριστα συναισθηματα που ειχα νιωσει...Αντιο!'Ηταν η τελευταια φορα που τον εβλεπα....Απο τοτε δεν τον ξαναειδα ποτε...."Ο Αγγελος και η Αγαπη με κοιταζαν με σοκαρισμενο βλεμμα κλειδωνοντας τις λεξεις βαθια μεσα τους.Απο τα ματια της Αγαπης κυλουσαν δακρια,δακρια που προμυνειαν την καταγιδα που θ'ακολουθουσε...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Τρι 9 Νοε 2010 - 10:38

ΗΛΕΚΤΡΑΣ POV

Τα κυμματα της θαλασσας εγδερναν τα ψηλα,πετρινα τοιχη που υψωνονταν μπροστα μας.Η εκοφαντικη σιωπη τους ηχουσε στο μοιαλο μου σαν ηχω πενθιμης μπαντας.Ο ηχος του δινατου ανεμου λισομανουσε κουνωντας τα κλαδια των γυμνων δεντρων προσπαθωντας με μανια να τα ξεριζωσει.Το κορμι μου αναριγησε αλλα οχι μονο απο τον παγωμενο ανεμο που φυσαγε δυνατα αλλα κι απο το ουρλιαχτο ενος μαυρου σκυλου,που τριγυρνουσε ψαχνοντας καταφηγιο.
Τα λεπτα κυλουσαν αργα,βασανιστικα....Σηκωσα το βλεμμα μου απο το εδαφος αντικριζοντας τα δυο νεανικα προσωπα,αναζητωντας καποιο ιχνος στοργης και συμπονιας.Η Αγαπη πλησιασε δυστακτικα προς εμενα.Τα μελι ματια της εκτοξευαν σπιθες οργης και απογοητευσης που σιγοκαιγαν τη ραγισμενη μου καρδια."Ντροπη σου Ηλεκτρα!Δεν το περιμενα απο 'σενα!Σε ειχα και σαν πρωτυπο!Μαλλον εχω λαθος πρωτυπα..."
"Εχεις δικιο!Απλα σε χρειαζομαι!Δεν αντεχω να το περναω μονη μου αυτον το γολγωθα!!Ηρθα εδω,επιζητωντας ενα οριστικο τελος στο μαρτυριο μου!"Τα δακρια ξεχειλιζαν ποταμια απο τα καστανα ματια μου,θολωνοντας την οραση μου.Ειχα αναγκη να νιωσω την κατανοηση της...
"Γιατι να σου συμπαρασταθω?Τον πληγωσες Ηλεκτρα!Σκεφτηκες εστω και για μια στιγμη πως θα ενιωσε?Πως νιωθει?Το φταιξιμο ειναι ολοκληροτικα δικο σου,γι αυτο λοιπον μην παριστανεις το θυμα!"Τα σκληρα της λογια καρφωσαν σα μαχαιρια την καρδια μου ματωνοντας την.
"Αγαπη φτανει!Δεν τη βλεπεις σε τη κατασταση ειναι?Μην εισα τοσο σκληρη μαζι της!Ενταξει,εκανε ενα μεγαλο λαθος και το πληρωνει...Δε χειαζεται να ξυνουμε την πληγη της...Προσπαθησε να μπεις στη δικη της θεση!"Ο Αγγελος αφησε ενα τρυφερο χαδι,στα μπερδεμενα απο τον ανεμο μαλλια μου.Συγκινηση...Αυτη η λεξη περιεγραφε τα συναισθηματα μου.Βρισκονταν διπλα μου σ'αυτην τη δυσκολη στιγμη.
Ακαμπτη...Σκληρη σαν τη σκοτεινη μου πραγματικοτητα...Η Αγαπη γυρισε την πλατη της,ανεβαινοντας τα πετρινα σκαλια.Πανικοβαλλομουν οσο σκεφτομουν την αντιδραση της.Ενιωθα πως περπετο ενα δυσβατο μονοπατι.Ο Αγγελος κι εγω,την ακολουθησαμε βηματιζοντας αργα,προς τον ερημο δρομο κοιτωντας ο ενας μεσ' τα ματια του αλλου.
Κοντοσταθηκαμε εξω απο το λευκο σπιτι με τα γαλαζια παραθυροφυλλα...Το δικο του σπιτι....Ενα ομορφο μερος,που ζωντανευε ρομαντικες αναμνησεις ενος τελειωμενου παραμυθιου.
Τυληξα τα λεπτα δαχτυλα μου στα ψυχρα,σκουροχρωμα καγκελα της σηδερενιας αυλοπορτας.Κοιτωντας μεσα,προς μεγαλη μου εκπληξη,με δακρυσμενα ματια ειδα το αχνο φως να ξεπροβαλλει απο τα μικτα παραθυρα...
Το περασμενα καλοκαιρια μεσα σ'αυτο το υπεροχο σπιτιειχα ζησει μικρες στιγμες,οι οποιες αγγιζαν την κορυφη της ευτυχιας....Στιγμες που δε θα επεστρεφαν ποτε...Στιγμες που ειχαν παγιδευτει στη δινη του τραγικου λαθους μου.Οι παλμοι της καρδιας καθε δευτερολεπτο που κυλουσε,ακροτηριαζαν τις αντοχες μου.Μονο λιγα μετρα αποσταση με χωριζαν απο το κατωφλι της γαλαζιας πορτας.Ισως εκεινος να βρισκονταν μεσα στο καταλευκο σπιτι...Ισως οχι...Δε θα το μαθαινα ποτε...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Τρι 9 Νοε 2010 - 11:13

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV

Ητανε απο τις ελαχιστες στιγμες τις ζωης μου που δακριζαν τα ματια μου...Που διελυα τον εαυτο μου.Η καρδια και το κορμι μου,αναζητουσαν τη χαμενη μου αγαπη.Εψαχνα την παραξενη κοπελα με το ομορφο ονομα στις ξεθοριασμενες σελιδες ενος παλιου βιβλιου οπου το τελος του ειχα γραφτει με δακρια και μελανα γραμματα.
Κρατουσα ενα ποτηρι απολαυστικου,κοκκινου κρασιου,παρατηρωντας τις κοκκινες φλογες που ξεπροβαλλαν μεσα απο το λευκο τζακι.Παρακαλουσα με ολη τη δυναμη της ψυχης μου να ρχοταν εκεινη μοναχα για λιγο λεγα λεπτα,ωστε να ξαναντικριζα τα εκφραστικα της ματια.Να δωσει ζωη στους νεκρους χτυπους της καρδιας μου,χαμογελο στο θλιμμενο προσωπο μου.
Σηκωθηκανοχελικα απο το βελουδινο χαλι και κοιταξα εξω απο το μεγαλο παραθυρο την αγρια θαλασσα που σκαρφαλωνε στα πετρινα τοιχη.Ανοιξα το παραθυρο αφηνοντας τον ψυχρο αερα να διαχεεται μεσα στο σπιτι,περνοντας τη ζαστασια του.Το καλοκαιρινο φεγγαρι ειχε εξαφανιστει πισω απο απο τα μαυρα συννεφα τουτης της χειμωνιατικης,μελαγχωλικης νυχτας...Ενα ξεχασμενο τραγουδι πλημμυριζε τις νοτες του μεσα στο δωματιο,κι εγω θολωμενος απο το μυρωδατο,γλυκο κρασι,χανομουν στο σκοταδι της Ηλεκτρας διχως να φωτιζεται ο δρομος της επιστροφης.Αυτη θα ηταν η τελευταια νυχτα που θα υπεφερα για την αγαπη μου...Το ειχα ορκιστει στον εαυτο μου...

Οι ψυχικες αντοχες μου μ'εγκατελειπαν την αποψινη νυχτια...Τ'απορθητα τοιχη του μισους ειχαν γκρεμιστει...Ευχομουν να μην την ειχα αφησει ποτε...Ευχομουν αυτη την ψυχρη χειμωνιατικη νυχτα να την ειχα μεσα στην αγκαλια μου κανοντας της ερωτα...Μακαρι να μην ειχαν κερδισει την ανυση μαχη η οργη και ο εγωισμος,αλλα ο ακαταλογιστος ερωτας που ενιωθα για κεινη...
Κοιτωντας μια παλια φωτογραφια στον υπολογιστη μου που απεικονιζε εκεινη κι εμενα αγκαλιασμενους μπροστα απο τα ηρεμα,θαλασσινα κυμματα,ψυθηρισα αργα τις λεξεις του πονου..."Σ'αγαπω,αλλα δε θ'αφησω τον εαυτο μου να καταστραφει αλλο...Ολα εχουν ενα τελος,ετσι και η αγαπη μου για σενα..."
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Πεμ 11 Νοε 2010 - 11:30

HΛΕΚΤΡΑΣ POV
"Θα μπω μεσα!!!"Σκαρφαλωσα στα παγωμενα καγκελα της σηδερενιας,σκουρας αυλοπορτας πηδωντας στο βρεγμενο εδαφος,του σκοτεινου κηπου.
"Ηλεκτρα τι κανεις τρελλαθηκες?"Μου ψυθηρισε ο Αγγελος με σαστισμενη φωνη.
"Απλα θελω να δω αν ειναι εκεινος!Δε θα ενοχλησω.Μονο για ενα λεπτακι....Σε παρακαλω αφησε με να παω!"Στο προσωπο μου ηταν ζωγραφισμενη η απελπισμενη θληψη του χωρισμου.Η μελαγχολια μιας ξεχασμενης αγαπης που δε θα χρωματιζε ποτε ξανα την ανιαρη ζωη μου.Ειχα τυληξει τα δαχτυλα μου στα παγωμενα καγκελα της μεγαλης πορτας.Ο Αγγελος με τα μακρια δαχρτυλα του τα ειχε εγκλοβισει στις ζεστες χουφτες του,εμποδιζοντας με να δραπετευσω.Τα απορθητα τοιχη της αποφασιστικοτητας του γκρεμιστηκα απο δυο ματια δακρυσμενα...Τα δικα μου ματια...Αφησε αργα τα δαχτυλα μου και αγγιξε τρυφερα το ροδινο μαγουλο μου.Βαδισα αργα στο ξερο χορταρι σκονταυτοντας σε μια γκριζα πετρα.Ακουμπησα στο λευκο τοιχου του σπιτιου και κινηθηκα προς την μεγαλη βεραντα...Μπροστα της απλωνονταν ο σκοτεινος ουρανος και η φουρτουνιασμενη θαλασσα που κατετρωγε με μανια τις μεγαλες πετρες.Ολα ειαν μεινει ιδια...Ολα εκτος απο μας τους δυο...Τωρα πια δε συμβαδιζαμε μαζι στο δρομο της ευτυχιας,κρατωντας ο ενας το χερι του αλλουυ.Περπατουσα μονη μου σ'ενα δυσβατο μονοπατι μη μπορωντας,μη θελοντας να συνεχισω.
Ακουμπησα τα δαχτυλα μου στο διαφανες τζαμι,κρυφοκοιταζοντας το μισοφωτισμενο δωματιο.Το βλεμμα μου περιπλανηθηκε στον χωρο αναζητωντας καποια γνωριμη φιγουρα...Την ειχα βρει.Ηταν εκεινος...Τα ματια μου πλυμμηρισαν κρυσταλλινα δακρια,ενω παραληλλα ενας λυγμος εσπασε τη σιωπη...Καθονταν πισω απο το τζακι κρατωντας ενα μπουκαλι κοκκινο κρασι...Η μελαγχολια των πρασινων ματιων του ξεχυνονταν στην ατμοσφαιρα σπαζονρας την καρδια μου σε μικρα γυαλινα κομματια.Ηξερα πως δε θα ξαναενωθουν ποτε....Παντοτε αυτο το βλεμμα θα στοιχιωνει τις σκεψεις μου,θυμιζοντας μου τον πονο που ειχα προκαλεσει στον ανθρωπο που αγαπουσα τοσο πολυ."Σ'αγαπαω πολυ...Μου λειπεις"Σιγοψυθηρισα χωρις να μπορει ν'ακουσει τον ηχο της λυπημενης φωνης μου...Ημουν διχασμενη...Μια ακατανικητη δυναμη με οθουσε να διανησω τα χιλιομετρα που υπηρχαν στις καρδιες μας...Ημουν δειλη...Εφυγα χωρις να κοιταξω πισω...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Τρι 16 Νοε 2010 - 17:44

10ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ
AΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV
9 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ...
Kαθομουν στο καταπρασινο χορταρι,κατω απο τον παχυ ισκιο της φουντωμενης αγριελια απολαμβανοντας την απογευματινη δροσια.Ο κεχριμαρενιος ηλιος απλωνε τις λαμπρες του ακτινες σ'ολη την πλαση,πλημμυριζοντας την με το απλετο φως του ζεστου καλοκαιριου.Η γαληνια θαλασσα καθρεφτιζε τα αιωνοβια πευκα στην κρυσταλλινη επιφανεια της...
Ειχα να επισκεφτω τουτο το μερος εννεα ολοκληρους μηνες.Η χειμωνιατικη μελαγχολια ειχε χαθει,η θληψη της μοναξιας ειχε σβησει,οπως και τα συναισθηματα που καποτε ξεχειλιζαν βαναυσα μεσα απο την καρδια μου για κεινη.Τωρα πια ολα ηταν μακρινες,θαμπες αναμνησεις που αφηναν πισω τους μια γλυκοπικρη γευση.Την τελευταιαφορα που ειχα αντικρισει τα μεγαλα,καστανα ματια της ηταν πλυμμηρισμενα με δακρια πονου και μετανοιας...
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
"Σε ικετευω συγχωρεσαι με..."Τ'αναφιλητα ξεγλιστουσαν απο το στηθος της κοβωντας τη λουλουδιαστη της ανασα
"Οχι Ηλεκτρα!Κατεστρεψες οτι πιο ομορφο εια νιωσει ποτε μου!"Την κοιταζα με οργισμενο βλεμμα διχως να μπορω ν'ανακαλυψω καποιο λογο ή εστω καποια ψευτικη δικαιολογια να της συγχορησω το τραγικο λαθος της που διελυσε τη σχεση μας.Ενα λαθος που ειχε ραγισει την καρδια μου...Καθομασταν στις σκαλες της πλακοστρωτης παραλιας παρατηρωντας τα καραβακια να οργωνουν τη μολυσμενη θαλασσα,χαριζοντας ενα μικροταξιδι ονειρου στους προσκαιρους επιβατες τους.
"Το ξερω!Οτι και να μου πεις εχεις δικιο αλλα σ'αγαπω!Μη φυγεις απο τη ζωη μου...Σε παρακαλω!!!"Οι ληγμοι της,οι τευταιες λεξεις που πριν μερικες στιγμες θα ηχουσαν σαν ψαλμοδιες αγγελων,τωρα πια επεφταν στην αβυσσο της ψυχης μου.Πως μπορεσαι να μου το κανει αυτο!!!Εδιωξα το χερι της μακρια απο το λυπημενο μου προσωπο...
"Μη μου λες πως μ'αγαπας!!!Χανει το νοημα της αυτη η λεξη οταν ακουγεται απο τα δικα σου χειλη!!!"Δεν αντεχα ν'ακουω καλπικα,ρηχα λογια.Δεν ηθελα να την ξαναντικρισω ποτε...
"Μα σ'αγαπαω!!!Πες μου τι να κανω για να με πιστεψεις!!!"Η ισχυρη θεληση που χτιζονταν μεσα μου αρχισε να δηναμωνει οπως οι φλωγες στο περασμα του δυνατου ανεμου.
"Σταματα Ηλεκτρα!!!Αν με αγαπουσες δε θα με απατουσες σ'εκεινο το καταραμμενο παρτυ!!!Δεν αντεχω να σε ακουω αλλο!!!"Δεν ειχα φερθει ποτε αλλοτε στη ζωη μου με τοση σκληροτητα.
"Ημουν μεθησμενη!Δεν ειχα ιδεα τι εκανα!!!"
"Παψε!!!Φτανουν οι δικαιολογιες!Εμεις οι δυο τελειωσαμε!"Εφυγα χωρις να την αποχαιρετησω,χωρις να την κοιταξω μια τελευταια φορα...
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Τωρα πια η αγαπη μου για κεινη ειχε ξαθωριασει οριστικα μεσα απο τις μπερδεμενες μου σκεψεις,διως καποιο δρομο γυρισμουΤα ιχνης ειχαν χαθει για παντα στην βρεγμενη αμμυδια.Ειχα απελευθερωθει για παντα απο τα δεσμα της αρρωστημενης αγαπης που ενιωθα για κεινη.
Το θαλασσινο αερακι φυσαγε απαλα κουνωντας τα λαπτα φυλλα του γερικου δεντρου.Εβγαλα ενα τσιγαρο απο το μισοτελειωμενο παετο,απολαμβανοντας την καταστροφικη εαρτηση που μου προσφερε.Ο καπνος που φυσουσα σχηματιζε αφρημενα σχηματα θολωνοντας το τοπιο που απλωνονταν μπροστα μου.Το μοιαλο μου ηταν αδειο,αφεθηκε στο βαθυ γαλαζιο ηρεμωντας τις αισθησεις μου,ταξιδευοντας το μυαλο μου.Ξαφνου ενα οικειο αγγιγμα στον ωμο μου μ'επανεφερε στην πραγματικοτητα.Ηταν ο αδερφος μου."Αλεξη ηθελα να σου κανω μια ερωτηση...Θα εισαι το βραδυ στη γιορτη του μπαμπα?"
"Φυσικα.Για ποιο λογο μου κανεις αυτη την ερωτηση?"Με κοιταζε στα ματια δυσταχτικα.Το ενιωθα πως πισω απο την ανευ σημασειας ερωτηση κρυβονταν κατι διαφορετικο.Κατι που ισως θα μου ηταν δυσαρεστο που δεν θα θελα να μαθω.
"Η Ηλεκτρα ειναι εδω και θα παρεβρισκεται κι εκεινη στη γιορτη.Ηρθαν χθες το βραδυ με την Αγαπη."Τον κοιταζα σαστισμενος μη μπορωντας να συνειδητοποιησω τα λογια του.Τωρα πια οι σκεψεις μου ειχαν χασειτον ειρμο τους,οι λεξεις κλειδωθηκαν μεσα στο λαιμο μου..Ξαφνου,διχως να το περιμενο ξεπροβαλλε στην καρδια μου ενα γνωριμο σκηρτιμα του παρελθοντος που ειχα μηνες ολοκληρους να αισθανθω.Ενιωθα χαμενος σε γνωριμα μονοπατια.
Δε θ'αφηνα τον εαυτο μου να παρασειρθει στη παγιδα μιας ξεχασμενης αγαπης,μιας αγαπης που απο τη δικη της πλευρα ισως να μην υπηρξε ποτε...
"Δε με νοιαζει...Το κεφαλαιο της ηλεκτρας εχει κλεισει οριστικα!Ενας βαθης αναστεναγμος ξεφυγε απο το στηθος μου καθως προφερα το μελωδικο της ονομα.
"Ακομα τρεφεις συναισθηματα για κεινη..."Προσπαθουσα ν'αγνοησω την παρανοικη του διαπιστωση μ'ολες μου τις δυναμεις οχι μοναχα σ'εκεινον αλλα και στον ιδιο μου τον εαυτο.Τωρα πια,ειχα προχωρησει στο μονοπατι της αγαπης κρατωντας το χερι της Μαριας.
"Δεν υσχιει αυτο που λες!Με την Ηλεκτρα τελειωσα,δεν υπαρχει πια στη ζωη μου...Εχω αναγκη να με πιστεψεις!"Η συνειδητοποιηση της σκληρης πραγματικοτητας λυγιζε το θαρρος μου,κατεστρεφε το γυαλινο τοιχο του ψεμματος...
"Τα ματια σου βροντοφωναζουν πως εισαι ακομα ερωτευμενος μαζι της!"
"ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Γ***Ο!Αφησε με ησυχο!"Ματσια προσπαθουσα ν'αρνηθω τα συναισθηματα που κατοικουσαν στην καρδια μου.Τωρα πια ειχαν ξεχυθει στον οριζοντα του μυαλου μου πλημμυριζοντας το αγωνια,αγαπη,νοσταλγια,προσμονη.Εφυγε χωρις να πει τιποτα...
Ο ηλιος εδυε μεσα στα καταγαλανα νερα της ηρεμης θαλασσας,βαφοντας με την παλετα του τον ουρανιο κοσμο σε μαβιες,ροζ και πορτοκαλι αποχρωσεις.Η ωρα πλησιαζε...Θ'αντικριζα μετα απο τοσο καιρο την μυστηριωδη κοπελα με το αρχαιο ελληνικο ονομα...Την Ηλεκτρα μου.
To σπιτι που ειχα περασει τα καλοκαιρια της παιδικης μου ηλικιας,του ειχε προσδεθει μια νοτα χαρας και διασκεδασης.Χαιρετουσα τυπικα,με ζωγραφισμενο το ανεκφραστο χαμογελο στο προσωπο μου.
Ενα παλιο γνωριμο τραγουδι διεχεε την ξεχωριστη μελωδια του μεσα απ'το παλιο,μαυρο κασετοφωνο,ηχος μελαγχολικος...Σε μερικα λεπτα θα βρισκονταν κοντα μου...Ποσο αισιοδοξος ειχα τη δυνατοτητα να νιωθω?Ισως καθολου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Σαβ 20 Νοε 2010 - 2:29

ΗΛΕΚΤΡΑΣ POV

Στεκομουν εξω απο τη σηδερενια αυλοπορτα,του λευκου με τα γαλαζια παραθυρα σπιτιου,περιζοσμενη με καταπρασινα φυλλα των πυκνων θαμνων.Απο το βαθος του σκοτεινου δρομου,ηχουσαν αγγελικες φωνες ανεμελων παιδιων που παραδινονταν στο καλεσμα του καλοκαιριου.Η ψυχη μου ειχε βυθιστει στον κοσμο των αναμνησεων ενος ζωντανου παραμυθιου,ψαχνοντας ενα κλαδακι να πιαστει στην ακρη του συναισθηματικου γκρεμου.Πριν μερικες ωρες ειχα συνειδητοποιησει πως τα ηχνοι της ξεχασενης αγαπης ειχαν παραμεινει μεσα στην καρδια μου σπαζοντας την σε μικρα γυαλινα κομματια.Απο τις σελιδες της φθαρμενης ιστοριας του ερωτα,ξεχυθηκαν στην πλαση χρωματα της ιριδος σκορπιζοντας σε καθε γωνια του μυαλου μου.Το ηξερα πως δεν επρεπε να επιστρεψω,το ηξερα πως οδηγουσα τον εαυτο μου στην καταστρωφη βυθιζοντας τον σ'αυτη τη βασανιστικη δινη οπου τελικα δε μπορουσα να ξεφυγω.
Το ασημενιο φως της μαργαριταρειας σελινης στολιζε τη σκοτεινη θαλασσα σχηματιζοντας το δρομο των νεραιδων.Ξαφνου θυμηθηκα τον παλιο μυθο μαγικο μυθο που μου ειχε πει μια κουρασμενη γριουλα ενα αυγουστιατικο βραδυ σαν κι αυτο."Αν κανεις μιαν ευχη στον ασημενιο δρομο οι νεραιδες θ'ακουσουν την παρακληση σου..."Κοιταξα το μακρινο μονοπατι παρακαλωντας τις νεραιδες..."Ευχομαι να μ'αγαπαει ακομα!"Ειχε χαθει ο ειρμος των σκεψεων μου στο βυθο των αστεριων του.Αναλαμπες της ζεστης του αγκαλιας καταλαμβαναν το κορμι μου τυληγοντας το με πεπλο νοσταλγιας.Tα σημαδια στο προσωπο της ψυχης μου απο κεινον καθρεφτιζονταν αλλιωνοντας την ξεθοριασμενη φωτογραφια μου...
H σαγηνευτικη εικονα των πρασινων ματιων του στο νου μου,παγωσε μπροστα μου κοβοντας την ανασα μου.Ηθελα να φωναξω μ'ολη τη μου τη δυναμη,"Ειμαι εδω μ'ακους?Σ'ΑΓΑΠΩ μ'ακους".Ημουν δειλη...
"Ηλεκτρα εισαι ετοιμη να μπουμε μεσα?"Η Αγαπη αγγιξε τρυφερα τον ωμο μου,προσπαθωντας να μου δωσει κουραγιο.Δραπετευσα απο το λαβιρυνθο των σκεψεων μου,παραδινομενη στο απλετο φως.
"Ναι"Ανοιξα τη βαρια,μαυρη πορτα κρατωντας σφηχτα στη χουφτα μου το χερι της Αγαπης,διαβηκαμε μαζι το κατωφλι του πεπρομενου μου...

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Τρι 30 Νοε 2010 - 20:50

HΛΕΚΤΡΑΣ POV
Oλοι καθονταν γυρω απο το μεγαλο,ξυλινο τραπεζι απολαμβανοντας τη γλυκια μελωδια μιας μακρινης εποχης.Ολοι εκτος απο 'κεινο το νεαρο ανδρα που ευχομουν να ξαναντικρισω,να χαθω στη μπερδεμενη αβυσσο των πρασινων ματιων του.Ενα κυμα λυπης κατελαβε την καρδια μου ραγιζοντας την γι ακομα μια φορα.Τριγυρνουσα αναμεσα στον παραδεισο και την κολαση αναζητωντας ενα κλοναρακι να τυληξω σφηχτα την παλαμη μου ωστε να σοσω τον εαυτο μου.
Οι φυλλοσιες των γερικων δεντρων χωρευαν στο ρυθμο του ελαφρη ανεμου,κρυβοντας τη μαργαριταρενια πανσεληνο του Αυγουστου.Το βλεμμα μου πλανηθηκε στη φωτεινη βεραντα αντικριζοντας γνωριμες φιγουρες ομορφων,παιδικων αναμνησεων.Ολοι μας υποδεχτηκαν με ζεστασια διωχνοντας μακρια τους δυσταγμους και το γκριζο συννεφο του αγχους.
Ξαφνου ξεπροβαλλε εκεινος απο τη γυαλινη πορτα,οπως ανατελει και ο ηλιος τα πρωινα του καλοκαιριου πισω απο τα μακρινα βουνα,και χαριζει στη γαληνια θαλασσα τη μαγικη του λαμψη.Το βλεμμα του πλανηθηκε στο χωρο σταματωντας μεσ τα δικα μου ματια.Το κορμι μου παρελησε, η ψυχη μου ειχε πεταξει ακολουθωντας τη δικη του..Ενιωσα χιλιαδες φυλακισμενα συναισθηματα να δραπετευουν μεσα απο τη θρημματισμενη καρδια μου,κυριευοντας με ολοκληρωτικα.Χαθηκα μεσ τη θαλασσα των αινιγματικων ματιων του.Ηταν πιο ομορφος απο τις ξεθοριασμενες αναμνησεις μιας αναστημενης αγαπης.Πλεον δεν πατουσα στη γη αλλα βρισκομουν στο μακρινο ουρανο νιωθοντας μετα απο αρκετους μηνες αγνοιας ενα γνωριμο σκιρτημα στην καρδια.Κρατησα την ξεχωριστη στιγμη της πρωτης ματιας σαν φυλαχτο.Η καλοσυνατη γιαγια μου εστρεψε τα γκριζογαλανα πανεμορφα ματια της στα νεανικα προσωπα μας."Αλεξη μου θυμασαι την Ηλεκτρα?"Το λεπτο που μας προσπερασε κυλησε αργα.Απο τα κελια των ματιων του δραπετευσε ενα συννοθηλευμα συναισθηματων και αναπαντητων ερωτησεων...Ενταση,λυπη,νοσταλγια,αναγκη...Που ησουν?Γιατι?Πως εισαι?Υπνοτιστηκα απο τη δυναμη που ασκουσε στη σκεψη μου το σαγινευτικο του βλεμμα.Αγγιξε ο ενας δειλα το χερι του αλλου σαν δυο ανθρωποι διχως κοινο παρελθων...Απαντησε με τη βελουδινη φωνη του,ηχησε ανεκφραστη..."Πως...Την Ηλεκτρα δε θα θυμαμαι?"Οι λεξεις που ξεγλιστρησαν απο τα χειλη του γκρεμισαν και το τελευταιο τειχος αναμεσα σ'εμανα και στο δρομο της καρδιας του...Τοσους μηνες εμαθα στον εαυτο μου να ζει με το κατασκευασμενο ψεμα του,αλλα ποτε αλλοτε δεν ειχα καταλαβει πως η αγαπη μου για κεινον δεν ειχα παψει να ζει μεσα μου ουτε λεπτο.Ειχε βγει απο τον ταφο της πανηγυρικα ματωνοντας με.
Οι ωρες κυλουσαν αργα ζωγραφισμενες πανω στον ιδιο καμβα.Τον κρυφοκοιταζα πισω απο τα καστανα μαλλια μου οπως εκανε κι εκεινος.Καθε δευτερολεπτο που συναντιονταν τα βλεμματα μας στρεφονταν προς διαφορετικη κατευθυνση.Δεν ηξερα τι συνεβαινε,δεν ηξερα αν στ αληθεια ειμαι εγω η εβαλωτη κοπελα.Ειχα ξεχασει πως ειναι οι χτυποι της καρδιας σου να παλονται για εναν ανθρωπο,ν ανασαινεις το αρωμα του και να μεθας.Δε θα το αντεχα για πολυ ακομα.Πονουσα που δε μπορουσα να τον αγαπω φανερα...Επιασα το χερι της αδερφης μου μπαινοντας βιαστικα στο λευκο μπανιο.Τα αισθηματα που ενιωθα,τωρα πια διαχητα μεσα ατην ψυχη μου προκαλωντας μου ανελειτη πιεση εφεραν μαζι τους την καταρευση μου.Δακρια ζευγαρωμενα με τους λυγμους μου με πλημμυρισαν φερνοντας το παραμιλητο μου μαζι τους."Τον αγαπαω ακομα!Δε μπορω να τον ξεχασω!Τον αγαπαω πολυ."Βαστιομουν στην αγαπη αναζητωντας το στηριγμα που δε μου χε δωσει πριν μερικους θλημμενους μηνες."Το ξερω γλυκια μου πως τον αγαπας!Ειναι ζωγραφισμενο στα ματακια σου!Ηρεμησε....Ειμαι εγω εδω."Μ'εσφηξε στην αγκαλια της και σκουπισε μ ενα λευκο σα χιονι μαντυλι τα δακρυσμενα ματια μου.
"Ηλεκτρα μου κατσε να ηρεμησεις και υστερα βγες εξω.Ενταξει?"Κουνησα μηχανικα το κεφαλι μου αντικριζοντας το προσωπο μου στον καθρεφτη.Ξαφνου πισω απο την ξυλινη πορτα ηχησε η φωνη της Αγαπης και μια αλλη γνωριμη χροια.Πλησιασα με νοχελικα βηματα προς την πορτα και κρυφακουσα τη συζητηση..."Αλεξανδρε προδηδεσαι."Ηταν φανερη η αποφασιστηκοτητα της αλλα δεν καταλαβαινα τι συνεβαινε πραγματικα...
"Τι εννοεις Αγαπη?"
"Ξερεις πολυ καλα τι εννοω."
"Δε μπορεις να μου απαγορευσεις να την κοιταζω..."
Καθησα μερικα λεπτα ακομα κρυμμενη στο καταφυγιο μου προσπαθωντας να συνειδητοποιησω τι ειχε συμβει μολις πριν μερικες στιγμες.Τι συμαινει αυτο?Οχι!Δε θ αφηνα τον εαυτο μου να ελπιζει ματαια,να βασανιζεται αδικα.Αποφασισα να βγω...Τον ειδα να στεκεται μπροστα μου κοιταζοντας βαθια μεσα στα ματια μου με διχασμο.Αγγιξε με τα λεπτα ακροδαχτυλα του το μαγουλο μου.βρισκομασταν σε αποσταση αναπνοης.Οι ανασες του χαιδευε το δερμα μου κι εκεινος ειχε βυθιστει μεσα στα καστανα ματια μου."Αν σε φιλουσα τι θα εκανες?"
"Καντο και θα δεις...."


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Τετ 1 Δεκ 2010 - 12:52

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV

"Οχι Ηλεκτρα!Δεν πρεπει...Εμεις οι δυο εχουμε τελειωσει οριστικα"Μεσα στην ψυχη μου η λογικη και τα ζωντανα συναισθηματα εδιναν τη δικη τους ανιση μαχη.Τελικα κερδισαν ο ποινος,ο εγωισμος,το τελος.
"Αλεξ,εγω..."Η φωνη της αργοσβησε εγκλοβιζοντας τη δικη της αληθεια στα στηθη της.Αγγιζα ακομα το απαλο δερμα της χαμενος στο κοινο παρελθον μας.Η συνειδητοποιηση της ξεχασμενης αληθειας χτιζονταν μεσα μου καθε λεπτο που κυλουσε αφηνοντας μας πισω του.Ο χρονος ειχε χαθει,ο κοσμος ειχε εξαφανιστει,υπερχαμε μονο εμεις οι δυο και το ανελειτο μαρτυριο.Φυλακισα το μπερδεμενο,δακρυσμενο βλεμμα της μεσ τα δικα μου ματια,προσπαθωντας ματαια να βρω μια φθηνη δικαιολογια ωστε να της δωσω αυτο που επιθυμουσε...
"Το βραδυ των Χριστουγεννων σε πηρα τηλεφωνο μα...Ηταν κλειστο."Πως μπορεσα να παραδεχτω την αδυναμια που ειχε διξει?Μισουσα τον εαυτο μου.Δεν ημουν εγω...
"Μου κλεψανε το κινητο μεσα στο μετρο του Παρισιου...Ηθελες κατι?"Τωρα πια ψυθηριζε.Το ενιωθα πως ηθελε ν ακουσει κατι που θα της εφερνε πισω το χαμενο χαμογελο...Δεν το ακουσε ποτε...
"Τωρα πια δεν εχει σημασεια..."Ψεμματα...Ακομα θυμαμαι πως επιθυμουσα να της πω οτι την αγαπω.Να της πω οτι η μορφητης στοιχιωνε ακομα τα ονειρα μου...
"Για μενα εχει..."Δεν ηξερα για ποσο θ'αντεχα να της κρυβω τον λαθς,απαγορευμενο ερωτα.Γινομουν εβαλωτος μεσα στα δικα της χερια...Ηταν μονο μια ακαθοριστη στιγμη,που αλλαξαν ολα...
"Τελειωσε..."Ψεμματα!Μεσα στην ψυχη μου ολα αρχιζαν απο την αρχη.Ο χρονος εφερνε μαζι του οτι ειχε κλεψει.
"Οπως νομιζεις...Το χειμωνα ηρθα εδω και σε ειδα..."Η μερα της θλιμμενης μοναξιας επαιζε σαν παλιο φιλμ στις σκεψεις μου.Η παγωνια εκεινεις της νυχτας ειχα επιστρεψει.
"Μπραβο!Ουτε το θαρρος να μπεις δεν ειχες...Απορω πως σε ειχα ερωτευθει."Το μισος ειχε επισκιασειι την αρρωστημενη αγαπη.Κατεστρεφε οτι ομορφο ειχα κρατησει απο κεινη...
"Εχεις δικιο...Εσυ το ειπες...Τελειωσε!"Βγηκε εξω απο το λευκο δωματιο διχως να κοιταξει πισω της.Τωρα πια τη μισουσα,επειδη την αγαπουσα ακομα...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Πεμ 2 Δεκ 2010 - 11:20

HΛΕΚΤΡΑΣ POV
Τελειωσε...Καθομουν στα δροσερα σκαλοπατια που οδηγουσαν στην ερημη αμμουδια,λουσμενη απο το ασημενιο φως του φεγγαριου,αγναντευοντας τη γαληνια θαλασσα.Το απαλο κυμματακι εσκαγε στον χρυσαφενιο γυαλο σα γλυκο παιδικο νανουρισμα οδηγωντας με σε απαγορευμενες σκεψεις...Αλεξανδρος,Αλεξανδρος,Αλεξανδρος.Τ'ονομα και η μορφη του στοιχιωναν το μυαλο μου,εγκλοβιζοντας τις αρρωστημενες ονειροπωλησεις μου.Η λεξη της αβασταχτης πραγματικοτητας με κυριευε,αφηνοντας το ανεξητιλο μελανι να γραψει την τελευταια σελιδα.Ξαφνου στο δρομο του νου μου φανηκε ο αποψινος αποχαιρετισμος πλυμμηριζοντας με με θληψη...
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
"Αντιο Ηλεκτρα..."Τυληξε τα χερια του γυρω απο το κορμι μου,φυλακιζοντας με στα δεσμα της αγκαλιας του επειδη ετσι επρεπε.Κι ομως,παρολο που ηταν κατι ουτοπικο εγω δεν ηθελα να ξεφυγω.Ενας λυγμος διχως δακρια να κυλουν στο προσωπο μου ξεφυγε απο το λαιμο μου.
"Αντιο Αλεξανδρε..."Απομακρυνθηκα απροθυμα απο την αγκαλια του κοιτωντας τον με θωλα ματια που φωναζαν σ'αγαπω!Τ'ακροδαχτυλα μας αγγιζονταν τρυφερα ωσπου τελικα χωρισαν,κυριευοντας την ψυχη μου με το θλημμενο αντιο...
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
"Σ'αγαπω..."Σιγοψηθυρισα στη μοναξια του πεπλου τουτης της νυχτιας διχως απαντηση...Η αναμνηση των μεγαλων ματιων του σιγικαιγε την καρδια μου βασανιζοντας την,παρασειροντας την σε ανακπληρωτες ευχες,σε ταξιδια μακρινα με προορισμο τη μοναξια,τα δακρια.Η βροχη των αστεριων πλυμμηριζε τον σκοτεινο ουρανου υπνοτιζοντας με,ενω παραλληλα οι νοτες της μοναχικης μελωδιας,συνοδευμενες με τους ηχους της φυσης,αρχισαν να με παρασειρουν στον κοσμο των ονειρων.

Tα βλεφαρα μου βαρεναν γερνοντας το κορμι μου στα πετρινα σκαλια.Ενα απαλο αγγιγμα στα μαλλια μου με παρακινησε να κοιταξω με διαπλατα ανοιχτα,ζωγραφισμενα με την ηχω του φοβου...Ηταν ο Αγγελος.
"Ηλεκτρακι μου?Σε τρομαξα?"Φωλιασα μεσα στην αγκαλια του διωχνοντας μακρια τον πονο που στιχιωνε την ψυχη μου.
"Ναι!Αλλα χαιρομαι ιδιετερως που εισαι εδω"Του χαμογελασα μηχανικα νιωθοντας το ζεστο του χαδι στο μαγουλο μου.
"Τι συμβαινει?Κατι εχεις εσυ..."Ποτε δε μπορουσα να του κρυψω τα συναισθηματα μου,μ'οποιαδηποτε μασκα χαρας κι αν στολιζα το προσωπο μου.
"Που το καταλεβες πως συμβαινει κατι?"Ποτε δε μπορουσα να ξεφυγω απο το δυνατο του νου...Με γνωριζε,οπως ο ηλιος τον καταγαλανο ουρανο.
"Τυχενει να σε ξερω χρονια κι επεισης εχεις πολυ εκφραστικα ματια που μου μιλανε..."
"Ας το...Ποναει πολυ..."σηκωσε το κατεβασμενο μου προσωπο και κοιταξε βαθια στα ματια μου.
"Πες μου...Θα θελα να σε ακουσω...Μαλωσες με τον Ακη?"Ο Ακης...Τον ειχε διαγραψει απο το θωλομενο μου μυαλο.
"Οχι...Με τον Ακη σκεφτομαι να χωρισω.Δεν του αξιζει να τον εξαπατω!Ακομα και στον εαυτο μου ελεγα ψεμματα Αγγελε!Ειδα τον Αλεξανδρο...Ξερεις τι συνειδητοποιησα?Πως τον αγαπω ακομη!"Δακρια αγαπης κυλουσαν απο τα ματια μου για τον Αλεξανδρο...
"Σοβαρα μιλας τωρα?Βασικα ακουσε με...Ειδα τον Αλεξανδρο πριν μερικες εβδομαδες...Ηλεκτρα?Ξεχνα τον..."Τα λογια του διελυσαν τις τελευταιες μισοπεθαμενες ελπιδες.Τα ονειρα μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Σαβ 4 Δεκ 2010 - 18:24

11ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV
Βαδιζα κατω απο τον παχυ ισκιο των ψηλων δεντρων παρατηρωντας το σαγηνευτικο τοπιο που ειχα αφησει πισω μου,ενα χρονο πριν.Ηταν η πρωτη μερα του Οκτωβρη.Το ανεμελο,λαμπερο καλοκαιρι ειχε χαθει,αφηνοντας πισω του τη μελαγχολια του συννεφιασμενου φθινοπωρου.Τα γκριζα συννεφα εξαφανισαν τον ζεστο ηλιο,σκιαζοντας την πλαση.Τα πεσμενα,κιτρινα φυλλα των φιλοβολων δεντρων παρασειρονταν στο περασμα του ψυχρου ανεμου χωρευοντας στο συνοθηλευμα νεανικων φωνων.
Αγνωστες φιγουρες με προσπερνουσαν βιαστικα,καθως αναζητουσα καποιο γνωριμο προσωπο.Σταθηκα στο ξερο χορταρι κι εστρεψα αργα το βλεμμα μου προς το πυκνο ελαττοδασσος.Μνημες...Παραμυθενιες μνημες ξεχυθηκαν απο τις σκοτεινες γωνιες του μυαλου μου γυριζοντας με πισω στο χρονο....
*~*~*`*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Ηταν μια φθηνοπωρινη νυχτα του Νοεμβρη.Το καστανο χωμα μυριζε βροχη κι απ'τα πρασινα φυλλα εσταζαν δροσοσταλιδες της βροχης.Τ'αστερια ειχαν χαθει μες τη μανια της καταιγιδας σκοτινιαζοντας το τοπιο.Προστατευμενος απο τις φυλλωσιες των αιωνοβιων ελαττων,ειχα τυληξει τα χερια μου γυρω απο το κορμι της Ηλεκτρας,εγκλοβιζοντας την μες την αγκαλια μου.Υγρα φιλια αφηνα στον προκλητικο λαιμο της εντινοντας τους παθιασμενους αναστεναγμους της.Πηρα αναμεσα στα δοντια μου τον απαλο λοβο του αυτιου της δυναμωνοντας τα βογκητα της που αντιλαλουσαν στο ερημο τοπιο.Ενα περδεμα συναισθηματων πλαισιωσε την καρδια μου χημοντας της με μανια.Ποθος,ανυπομονησια,ερωτας...Ριγη διαπερνουσαν το κορμι της κανοντας να τρεμει απο ηδονη στο αγγιγμα του λυσσασμενου ποθου."Μωρο μου παμε μεσα"
"Σε θελω εδω,μονο για μενα!Μακρια απ ολους και απ'ολα."Μου παραπονεθηκε με γλυκιτητα στη φωνη της,καταρυπτοντας τη δυνατη αποφασιστικοτητα.
"Ενταξη αλλα σε πεντε...."Με διεκοψε φιλωντας παθιασμενα τα παγωμενα χειλη μου.Καθως πυκνωνε το σκοταδι,παρασειρθηκαμε σε μονοπατια εντονου παθους και ηδονης.Καθε δευτερολεπτο που αγγιζα το κορμι της,που της εκανα ερωτα,ο κοσμος εσβηνε αφηνοντας στην αγκαλια της γης εμενα κι εκεινη...
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Ενας αναστεναγμος δραπετευσε απο το λαιμο μου.Ηξερα πως δεν επρεπε να κυριευει τους δρομους που οδηγουσαν στην σκεψη και την καρδια μου,ηξερα πως ηταν λαθος να την ονειρευομαο ακομη,κι ομως τα ομορφα,μεγαλα ματια της ,το σαγηνευτικο χαμογελο,η γλυκια της φωνη,ειχαν αποτυπωθει στην ψυχη μου.
Δεν ηξερα αν ειχα παρει τησωστη αποφαση...Πριν επιστεψω το σκεφτομουν μερες ολοκληρες,θετοντας τον εαυτο μου σε μεγαλο διλλημα σκεπτομενος τη θαλασσα της αγαπης και του μισους στην οποια θα βουλιαζα,μη μπορωντας να σωσω τον εαυτο μου.Δεν υπηρχε αιτιολογηση για το λαθος μου,για την αδναμια της καταπατημενης λογικης...
Μια γνωριμη αρσενικη φωνη μ'απομακρηνε απο την κινουμενη αμμο στην οποια βυθιζομουν.Ηταν ο παιδικος μου φιλος Κωστης."Αλεξ!!!!"
"Επιτελους!Αναρωτιομουν που εισαστε ολοι σας!"Του χτυπησα φιλικα τον ωμο και συμβαδισαμε μαζι προς την μεγαλη σαλα.
"Καλωσηρθες Αλεξ!Εισαι ετοιμος για την υποδοχη σου?"Ολα ηταν ιδια,οπως την τελευταια φορα,σα να χε εγκλοβιστει ο χρονος μεσα σε μια ακαθοριστη στιγμη.
"Καλως σε βρηκα ρε φιλε!Για ποια υποδοχη μιλας?"Θα το ξερε κι εκεινη αραγε?Ποια συναισθηματα θα γεννηθηκαν μεσα της οταν το πρωτακουσε?
"Ολοι εμαθα για την πολυαναμενομενη επιστροφη σου!Α!Γνωρισαμε και τη Μαρια!Μας ειπε πως ειναι φιλη σου..."Χαμογελασα στο ακουσμα της λεξης 'φιλη'.
"Η Μαρια δεν ειναι ακριβως φιλη μου...Ημασταν μαζι για αρκετο καιρο....Το ξερει και..."Οσο ανοητο κι αν ηταν επιθυμουσα οσο τιποτα αλλο να χαθω μες τα εκφραστικα ματια της.
"Οχι...Η Ερρικα με την Ηλεκτρα ηρθαν τα μεσανυχτα απο την Ελλαδα."Συνεχισαμε να περπααμε προς την κατευθυνση των κιτωνων μας κρατωντας τις δυο μεγαλες βαλιτσες.
"Απ'οτι θυμαμαι η Ηλεκτρα με την Ερρικα δεν ειχαν και τις καλυτερες σχεσεις."
"Εχουν αλλαξει πολλα...Θα τα μαθεις στην πορεια.Παντως ολες οι θαυμαστριες σου μολις εμαθαν πως επιστρεφεις ,μπορω να πω πως χαρηκαν ιδιετερως!"Χασκογελασα σπρωχνοντας τον προς τον βρεσκοβαμμενο,λευκο τοιχο.
Ξαφνου μια γνωριμη φιγουρα σαλεψε μπροστα στα ματια μου.Ο Ακης στεκονταν στο κατωφλι του υπνοδοματιου του παρατηρωντας με με ψυχρο βλεμμα,κυριευμενο απο φθονο και ανεξηγητο θυμο."Γεια σας παιδια...Οπως βλεπω θα σ'εχουμε για αρκετο καιρο κοντα μας Αλεξ..."
"Γεια σου Ακη...Απ'οτι βλεπω δεν αλλαξες καθολου..."Του εριξα ενα υποτιμητικο βλεμμα χρωματιζοντας τη φωνη μου με αλαζονεια και απεχθεια.
"Ξερεις εγω και η Ηλεκτρα ημασταν μαζι...Κι απ'οτι δειχνουν τα πραγματα θα την ξανακερδισω...Εσυ να μεινεις μακρια της!"
"Παμε Αλεξ...."Ο Κωστης βαδισε προς το νεο μου υπνοδωματιο διχως να του χει δωσει ιδιετερη σημασεια
"Δε θα μου πεις παλιο***α τι να κανω!Εξαλλου ξερεις κατι?Χαρισμα σου η Ηλεκτρα!!!"Ενιωσα το συναισθημα της ζηλειας να φωλιαζει βαθια μεσα στην καρδια μου,οδηγωντας με σε ασχημες για κεινον σκεψεις.Ηθελα να τον διαλυσω μα ηξερα πως δεν επρεπε να προδωσω τον εαυτο μου...Οταν φτασαμε στο δωματιο παρατηρησα πως δεν ειχε αλλαξει τιποτα.Ταμεγαλα παραθυρα δεσμοζαν στον μπορντο τοιχο,προσφεροντας μου ενα μαγικο τοπιο.Χαθηκα στο αριστουργημα που επλασε η φυση,αφηνοντας πισω μου ολα οσα μου χαλουσαν τη διαθεση...Απο το κενο της ψυχης μου μ'εβαλε ο Κωστης."Παμε να βρουμε τους υπολοιπους?"
"Παμε..."Ηξερα πως η στιγμη που θα την αντικριζα βρισκονταν πολυ κοντα.Πηρα μια βαθια ανασα,κλεινοντας την πορτα πισω μου.
Οι δειχτες του μεγαλου ρολογιου κινουνταν αργα σε αντιθεση με τους χτυπους της καρδια μου.Η σιωπη μου χαμογελασε ηρωνικα τραβωντας στον πατο.Μπηκα στη φωτεινη σαλα πλαι στον Κωστη ψαχνοντας την με τα ματια μου στο πληθος.Ολοι ηταν εκει αλλα η ματια μου σταθηκε στην ομορφη κοπελα που κοιταζε βαθια μεσα στα ματια μου με συγκινηση κι αθωοτητα.Η Ηλεκτρα δακρυσε και βαθια συγκινηση απλωθηκε στην καρδια μου...Ημουν πισω,εστω και με αυτον τον τροποβρισκομουν κοντα της,χαμενος στην αβυσσο πονου του βλεμματος της....

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Τρι 7 Δεκ 2010 - 14:23

ΗΛΕΚΤΡΑΣ POV
Eνα μακρινο ονειρο,κι ομως το χα αγγιξει.Υπνοτισμενη απο το ηλιοβασιλεμα των ματιων του,η βοη του κοσμου εσβηνε πισω μου βυθιζοντας με στη θαλασσα των συναισθηματων που μενονταν μυστικα μεσα στην καρδια μου.Καθε νυχτα που περνουσε στις κρυφες προσευχες μου,ευχομουν να γυρισει πισω,να δωσει πνοη στον ηλιο που ανετηλε.Καθε νυχτα σαν αναστεναγμος βιολιου,ο σιωπηλος ληγμος του ονοματος του σχηματιζονταν στα χειλη μου σαν αφηγηματικο παραμυθι.Ετσι λοιπον δε μπορουσα να συνειδητοποιησω την πραγματικοτητα που απλωνονταν μπροστα μου.Η λαχταρα μου να χαθω μεσα στην αγκαλια του,κυριαρχουσε τις σκεψεις μου κατακρεουργωντας βαναυσα το μυαλο μου.Καποτε θα ταν τοσο ομορφο,τοσο απλο,ομως τωρα πια ημασταν δυο ξενοι που βαδιζαν σε διαφορετικα μονοπατια.
Η αναμνηση των χειλιων του καθως αγγιζαν το δερμα μου,φανερωθηκε ξαφνικα βασανιζοντας με καθε λεπτο.Ολα ξεκινησα απο τοτε που πρωτοαντικρισα τα ματια του,το συνοθηλευμα που ξεγλιστρουσε απο το μυστηριωδες,σαγηνευτικο βλεμμα του.Ευχομουν απελπισμενα τα χερια του να περιπλανηθουν στο κορμι μου για μια τελευταια φορα...Ειναι ομορφο να παρασειρεσαι στις ψευδαισθησεις που οχριαν στο μυαλο σου,μα στιγμη πρεπει να βρισκεις τη δυναμη να κατακτας το ρεαλισμο.Δεν επρεπε να παγιδευτω αλλο στον ουρανο του γιατι εκτος απο τ αστρα υπηρχε και η μακροσειρτη πτωση.Σιγα-σιγα,καθως συνειδητοποιουσα που βρισκομουν,απομακρινα τα βλεφαρα μοα απο τα βαθια πρασινα ματια χαμηλωνοντας τα.Απο την αμηχανια που ενιωθα επαιζα με το αχρησιμοποιητο τσιγαρο που κρατουσα στο χερι μου.Πλησιασε πιο κοντα μας κανοντας την καρδια μου να φτερουγισει μεσ το στηθος μου.Σε μια στιγμη λυπη κυριαρχησε στην καρδια μου,καθως τον εβλεπα ν'ανταλλασει θερμους χαιρετσμους μ'ολους κτος απο μενα.Δε θ'αφηνα δακρια να κυλησου στο προσωπο μου για κεινον...Τουλαχιστον οχι τωρα.Η φωνη της Ερρικας διεκοψε αναπαντεχα τις θλιβερες σκεψεις μου."Αλεξ?Δε θα χαιρετησεις την Ηλεκτρα?"Σ'ευχαριστω Ερρικα,ψελλισα στον εαυτο μου διχως να μ'ακουει κανεις.
Εγειρε το ψυχρο του βλεμμα στον καθρεφτη των ματιων μου αντικριζοντας με."Καλημερα Ηλεκτρα.Δεν προσεξα πως ησουν κι εσυ εδω.Με συγχωρεις..."Το ηρωνικο χαμογελο που ηταν ζωγραφισμενο στο προσωπο του,γεννησε νεα συναισθηματα στην ψυχη μου.Θυμο,οργη...Ηθελα πολεμο?Ε λοιπον θα τον ειχε!
"Δεν πειραζει Αλεξ,Εξαλλου ουτε κι εγω δεν σε προσεξα...Υπαρχουν που ενδιαφεροντα θεματα απο την επιστροφη σου."Χαρισα ενα θεατρικο χαμογελο στον Ακη κλεινοντας του το ματι.Ψεμματα...Δεν υπηρχε τιποτα που μ'ενδιεφερε περισσοτερο.
"Ναι σε καταλαβαινω...Κι εγω μη νομιζεις,τις ιδιες ασχολιες εχω μαζι σου...Α!Με τη Μαρια συστηθηκατε?"Η αγνωστη κοπελα μου χαμογελασε ευγενικα τινοντας το χερι της προς εμενα.
"Χαρηκα πολυ!Εσυ και ο Αλεξ γνωριζεστε?"Η φλογα της περιεργειας σιγοκαιγε μεσα μου.Πως συνδεονταν η αγνωστη κοπελα μ'εκεινον?
"Ναι,γνωριστηκαμε στο Τορινο!Εγω κι εκεινος ειχαμε ιδιαιτερη σχεση για αρκετο καιρο."Με πλημμυρισε ζηλια,φθονος...Γιατι τα λεγε σε μενα ολα αυτα?
"Α!Και μαζι σου τα χε αρκρτο καιρο?Το λεω γιατι με ηταν Ηλεκτρα ηταν μαζι δυο χρονια!"Η Εμμα δεν τη συμπαθουσε,το καταλαβαινα απο τον τροπο που την κοιταζε.Η Μαρια δεν ειπε τιποτα...Ημουν χαρουμενη που ειχα μια φιλη σαν την Εμμα.Οποτε τη χρειαζομουν βρισκονταν διπλα μου.
"Ηλεκτρα?"Γυρισα δυσταχτικα να κοιταξω τον Αλεξανδρο.Το ειρωνικο χαμογελο ηταν ακομα σχηματισμενο στα χειλη του.
"Με τη Μαρια ισως ξαναποκτησω τετοιου ειδους σχεση..."Τι προσπαθουσε να καταφερει με αυτην τη συμπεριφορα?Δε μιλησα...Προσπαθησα να συγκρατησω τον εαυτο μου ωστε να μην προδωσει τα συναισθηματα μου.Με κοιταξε με εξοργισμενο βλεμμα που δεν καταλαβαινα την αιτια του.Κι ομως πισω απο τα εχθρικα ματια,υπηρχε κατι διαφορετικο....Κατι ανεξηχνιαστο...
Διχως να πει λεξηεσειρε μια ξυλινη καρεκλα και καθησε αναμεσα απο κεινη και τον Κωστη.Κρυφες ματιες ανταλλασαμε διχως αιτια,διχως λογικη.Η ζεστασια των συναισθηματων μου για κεινον,ξεχειλιζε διωχνοντας μακρια ολα οσα ειχα νιωσει λιγο νωριτερα.Ευχηθηκα να μπορουσε ν'ακουσει την καρδια μου,ωστε να καταλαβει μεσα απο τους γοργους χτυπους της τα λογια της.
Δε μπορουσα να διαχειριστω τα δυνατα συναισθηματα που ενιωθα οταν ημουν κοντα του.Σηκωθηκα απο την καρεκλα κι εφυγα για λιγο μακρια...Καθησα στο μαρμαρινο σκαλοπατι της εισοδου αναβοντα ενα τσιγαρο.Ο φθηνοπωρινος ανεμος,φυσαγε ελαφρα το προσωπο μου,επιφερωντας καθαρση και γαληνη.Τα ψηλα δεντρα κρυβαν το συννεφιασμενο,γκριζο ουρανο,διωχνοντας μακρια το μελαγχολικο τοπιο.Ενιωθα χαμενη,εγκλοβισμενη στα λαθη μου.
Ηξερα πως ημασταν σαν το μεταλλο με το μαγνητη.Οσο κι αν προσπαθουσα να φυγω μακρια του δεν τα καταφερνα ποτε.
Ενα απαλο αγγιγμα στα μαλλια μου σα χαδι,διεκοψε το βαθυ συλλογισμο μου,περιπλανωντα με στην προσωπικη μου κολαση.Καθονταν διπλα μου.Ενιωθα την ανασα του που μυριζε μεντα και τσιγαρο,να χαιδευει τα μαγουλα μου εντυνοντας την αναγκη μου για κεινον.
"Μηπως εχεις αναπτηρα?"Το γεματο ενταση και πληθωρα συναισθηματων βλεμμα του αγγιξε την καρδια μου.Διχως να του πω τιποτα,αφησα τον μικρο αναπτηρα μες την παλαμη του,και την αγγιξα με τα δαχτυλα μου."Θυμασαι τι μερα που ειχες πρωτορθει εδω?"
"Ναι και σε ειδα μεσα σ'εκεινο το χαος!"Γελασαμε μαζι και για πρωτη φορα μετα απο αρκετο καιρο το χαμογελο δε σχηματιζονταν μονο στα χειλη αλλα και την ψυχη μου.
"Θυμασαι ποσα πραγματα εχουμε ζησει εμεις οι δυο?Τι ειχαμε πει ο ενας στον αλλον..."Πληθωρα αναμνησεων ξεχυθηκα στο μυαλο μου,γυρνωντας με σε μια τελειωμενη ιστορια αγαπης.Μια γνωριμη σπιθα εκανε πανυγηρικα την εμφανιση της στον πρασινο λαβυρινθο τον ματιων του γεμιζοντας με ανουσιες ελπιδες.
"Ολα τα θυμαμαι...Πιστεψε με!"Ηθελα ν'απλωσω τα χερια μου και να τον κρατησω σφηχτα,μα δεν μπορουσα.
"Σε πιστευω...Τοτε θα θυμασαι και τι εανες!Τα διελησες ολα για την ηδονη μιας στιγμης Ηλεκτρα!Δε σκεφτοσουν τιποτα παρα μονο τον εαυτο σου.Ξερεις τι πιστευω?Πως ημουν ενα αποθυμενο σου,ενα καπριτσιο σου!Απο μικρη ειχες μαθει οτι θελεις να το παιρνεις δικο σου.Νομιζεις πως οι ανθρωποι ειμαστε παιχνιδια,δεν ειναι ομως ετσι1Και σε ρωταω γιατι ολα αυτα?Δεν εχεις ιδεα ποσες νυχτες σκεφτομουν να τα ενα ψεμα!"Η φωνη του ηρεμη,ανεκφραστη σε αντιθεση με τα βαναυσα λογια του.
"Εχεις δικιο....Αλλα το οτι δε σ'αγαπησα ειναι ψεμα μ'ακους?Βρισε με αν αυτο σε κανει να αισθανθεις καλυτερα αλλα το αν σ'αγαπαω ή οχι δε μπορεις να το κρινεις και ξερεις γιατι?Επειδη εφυγες και δεν αναρωτηθηκες ποσο μονη ενιωθα,τι σκεφτομουν,ποσο μου ελειπες!"Με δυσκολια συγκρατουσα τα δακρια στα βουρκωμενα ματια.
"Δε μπορεις να ξερεις!Αλλα το χειροτερο ξερεις πιο ειναι?Οτι με αυτην την πραξη σου σε μισησα!!!Αν το κανε οποιαδηποτε αλλη δε θα μ'ενοιαζε...Αλλα εσυ?Να σου εκμηστηρευτω κατι?Σε μισω ακομα Ηλεκτρακι!!!"Εβλεπα πως οσα μου ελεγε ηταν αληθεια κι αυτο ραγιζε την καρδια μου παρασειροντας μαζι του καθε ιχνος ελπιδας που ειχα βαθια μεσα στην ψυχη μου.Πεταξε το μισοτελειωμενο τσιγαρο κι εφυγε....Εφυγε και μ'αφησε μονη...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Δευ 13 Δεκ 2010 - 19:02

AΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV

Μια,δυο,τρεις ανασες μακρια της...Βρισκομουν εξω απο την ξυλινη πορτα του μεγαλου δοματιου αναζητωντας τη ζεστασια του σωματος της.Ανοιξα αργα τ βαρια πορτα και κοντοσταθηκα στο κατωφλι της,αντικριζοντας με δεος το θεαμα που απλωνονταν μπροστα μου.Το μαυρο,μεταξωτο υφασμα του νυχτικου της χυνονταν στο κορμη της αερινα,γεννωντας μεσα μου εναν ακατανικητο ποθο για κεινη.Ξαπλωνε νοχελικα στο κρεβατι λουσμενη απο το αχνο φως των κοκκινων κεριων που βρισκονταν στο μικρο κομοδινο,πλαι στο κρεβατι της.Το αμυδρο φως τονιζε τα ομορφα χαρακτηριστικα του προσωπου της,ελκυοντας με προς το μερος της,οπως το μεταλλο ο μαγνητης.Οσο και να προσπαθησει δε θα ξεφυγει ποτε...Ετσι κι εγω να ξεφυγω απο τον ιστο που ειχα μπλεχτει τα τρια τελευταια χρονια...Βυθισε το λαγνο βλεμμα της μες τα δικα μου ματια,χαμογελωντας μου θλημμενα."Δε μπορουμε να το αποφυγουμε...Γιατι το πολεμας?Σε θελω Αλεξ..."Κοντοσταθηκα για μια στιγμη,μα ηξερα πως δεν ειχε νοημα να βασανιζω και τους δυο μας καταδικαζοντας μας να ζουμε χωρια...Εκανα δυο μικρα βηματα,και βρεθηκα πλαι της,γονατισμενος στο μαρμαρινο πατωμα,φιλωντας αχορταγα τον κομψο λαιμο της,ικανοποιημενος απο τους αναστεναγμους της.Δαγκωσα απαλα τον ωμο της,προκαλωντας της ενα δυνατο βογγιρο."Κι εγω σε θελω που να παρει..."Της απαντησα με τρεμαμενη ανασα.Απλωσα τα δαχτυλα μου κατεβαζοντας αργα τη λεπτη,μαυρη τιραντα,ζητωντας την με ανυπομονησια.Ηταν η προσωπικη μου κολαση,μια κολαση που φανταζε παραδεισενια.....
Ανοιξα τα ματια μου αντικριζοντας το ασπλαχνο σκοταδι που με περιεβαλλε.Ηταν απλα ενα ονειρο...Ενα ονειρο που στο βαθος της ψυχης μου ζητουσα απεγνωσμενα να ηλοποιηθει.Η ασημνια σεληνη εισεβαλλε απο το μικρο παραθυρο κανοντας το μετωπο που να γιαλιζει κατω απ'το αχνο φως της φθινοπωρινης νυχτας.Δεν ηξερα για ποσο ακομα θ'αντεχα να με συνεπαιρνει το μαρτηριο αυτο,ποσο θ'αντιστεκομουν στα συναισθηματα που πλυμμηριζαν την καρδια μου,στον που θεμελιωνονταν στην ψυχη μου,στη εμμονη της σκεψης μου.Βγηκα εξω απο τον κιτωνα κλεινοντας την πορτα,πορευομενος προς αγνωστη κατευθυνση.Πνιγομουν...Ηθελα ν'ανασανω.Εψαχνα το απλετο φως ωστε να μη μπορω να την ονειρευτω ξανα.Δεν καταλαβαινα γιατι οδηγουσα τον εαυτο μου στην καταστροφη,γιατι χανομουν στων ματιων της το χρωμα.Δεν της ειχα μιλησει 26 ολοκληρες μερες.Λεπτο το λεπτο η απουσια της απ'τη ζωη μου μεγαλωνε.Την ειχα κοντα μου κι ομως ηταν τοσο μακρια.Θυμωνα με τον εαυτο που που μ'εκανε αθελα της εβαλωτο,που παλευα μεσα μου καιρο ωσπου κατεληξα στο αδιεξοδο των συναισθηματων μου.Κοντοσταθηκα στο μεγαλο γιαλινο παραθυρο του μακρυ διαδρομου αγναντευοντας τα ψηλα δεντρα που υποτασονταν στον δυνατο ανεμο.Ξαφνου μια γνωριμη φιγουρα με πλησιασε γεννοντας μου ενα νεο μπερδεμα αισθηματων.Μισος,οργη,απεχθεια και...αγαπη.ταν η Ηλεκτρα.Χαθηκε ξαφνιασμενη μεσ'το βυθο των ματιων αμφιταλαντευομενη για καποιο μυστηριωδης λογο..." Αλεξ...Τι κανεις ξυπνιος τετοια ωρα?"
"Βολτες!Εσυ?"Ακομα κι αυτη τη στιγμη προσπαθουσα να παρηστανω τον απομακρο,τον αδιαφορο.Ο τονος που ζωγραφιζα στον καμβα της φωνη μου καταφερνε ιλλοποιησει τον στοχο μου,αλλα το βλεμμα μου με προδωσε.
"Δε μπορουσα να κοιμηθω...Σκεφτομουν διαφορα...Σκεφτομουν εσενα."Δειλα-δειλα με πλησιασε αντικριζοντας με με βουρκωμενα ματια.Αγγιξε με τρεμαμενα χερια το προσωπο μου μηδενιζοντας την αποσταση που μας χωριζε.Για μερικα δευτερολεπτα ο εαυτος μου διχαστηκε,επιθυμωντας απεγνωσμενα ν'αφεθει στο καλεσμα της.Δεν επρεπε...Το ηξερα καλα πως δεν επρεπε.Επιασα τους καρπους της απομακρυνοντας με απο κεινη που αγαπουσα.Το ηξερα πως παρεσερνα τον εαυτο μου στο χειμαρο του πονου,αλλα μαζι μου και την Ηλεκτρα!Πανω απ'ολα δοκιμαζα τις αντοχες μου.Τα χα καταφερει..."Ηλεκτρα εμεις οι δυο τελειωσαμε οριστικα...Στο χα πει και τοτε!Δε νοιωθω τιποτα για σενα!Ειτε υπαρχεις ειτε οχι το ιδιο ειναι για μενα!"Δακρια κυλουσαν απο τα μεγαλα της ματια,σκιζοντας βαναυσα την καρδια μου.Ξαφνικα διχως να το περιμενω μια αναμνηση κατεκλισε το μυαλο μου.Ενας μακρινος ορκος,ενα χερι που θα με τραβουσε μακρια απο τη φουρτουνιασμενη θαλασσα.
Βαδισε αργα προς τη μεγαλη σκαλα διαλυοντας την εκοφαντικη σιωπη με το ληγμο της."Ηλεκτρα περιμενε!Θυμασαι τι ειχαμε πει τοτε?Πως οταν ανταμοναμε θα φιλουσαμε ο εναε τον αλλον σα να μην περασε μια μερα!"
Γυρισε αργα αντικριζοντας με με απλετο θυμοερχομενη με γρηγορα βηματα προς το μερος μου."Δε θελω τιποτα απο λυπηση!Θα σε ξεχασω μ'ακους?"Οχι!Δεν ηθελα να με ξαχασει!Η κοφτη της ανασα,ο κομπος στη γλυκια της φωνη,φανερωναν τον πονο της!Δεν ειχα ιδεα αν τα λογια της τ'απιγγειλε σε μενα ή στον εαυτο της,σα μελαγχολικο ποιημα.
"Το χω αναγκη!Πιστεψε με!!!"Αγγιξα τρυφερα το μαγουλο της με τ'ακροδαχτυλα μου κι εκεινη παραδωθηκε στο κοκκινο φιλι.Τα χερια μου τυληγονταν γυρω απ'το τρεμαμενο κορμι της,οι σφηγμοι της καρδιας μου αγκομαχουσαν σαν κραυγες διχως οξυγονο,τα κρυσταλλινα δακρια της χαιδευαν το προσωπο μου πληγωνοντας με βαθια.
Ολα ειχαν χαθει.Υπηρχαμε μονο εκεινη κι εγω...Μετα απο αρκετο καιρο ψευδαισθησεων ενιωθα να με πλημμυριζει η αληθεια....Κατερεεε μεσ'τα δυο μου χερια.Κρατησε το προσωπο μου ενωνοντας περισσοτερο τα κορμια μας,τα χειλη της δυναμωναν την επιθυμια μου για κεινη.Τωρα πια ειχα καταλαβει πως δε με ειχε ξεχασει,ομως ορκιστηκα πως αυτη θα ταν η τελευταια φορα...


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Κυρ 23 Ιαν 2011 - 20:44

HΛΕΚΤΡΑΣ POV
Καθομουν διπλα στο τζακι αναζητωντας τη χαμενη ζεστασια του ψυχρου δωματιου,βυθισμενη στη σκεψη που στοιχιωνε τις τελευταιες δυο εβδομαδες το μπερδεμενο μου μυαλο.Αναζητουσα μανιοδως μια φθηνη δικαιολογια στον πειρασμο της αδυναμιας μου.Η ενταση του μακροσειρτου φιλιου ξεχειλιζε ολο τον ποθο που κρατουσαμε καλα κρυμμενο και οι δυο μες στις καρδιες μας.Ενα συναισθημα που αργα-αργα κατετρωγε την ψυχη μου,βυθιζοντας με ολο και περισσοτερο στην κολαση μιας παλιας αγαπης που οσο κι αν ειχα προσπαθησει δε μπορουσα να ξεχασω.Κι ομως χαμογελουσα...Χαμογελουσα επειδη οι χτυποι της καρδιας μου για μερικα λεπτα αναστηθηκαν.Ενιωθα ακομα τα χερια του τυληγμενα γυρω απ'το κορμι μου,παρασειροντας με σε μια καταστροφικη εξαρτηση,εμμονη των φιλιων του,του αγγιγματος του.Φανταζε σα ξεχασμενο ονειρο μπροστα στα ματια μου που επιθυμουσα απεγνωσμενα να το ξαναζησω.Θα 'θελα να μπορουσα να ξεκλειδωσω τις μαγικες λεξεις αφηνοντας τες ελευθερες,να του πω σ'αγαπω!Δε θα γινονταν ποτε ξανα...Μια γλυκια αναμνηση ξεγλιστησε απο τη γωνια του υποσινειδητου μου προσφεροντας μου πονο,θληψη,νοσταλγια...Καποτε ηταν ευκολο να πω το σ'αγαπω!
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
"Σ'αγαπαω Αλεξ!"Το αυγουστιατικο δειλινο μ'εβρισκε στη σφηχτη του αγκαλια απομπνομενη απο τουτο τον σκληρο κοσμο,καθως χρωματιζε τα πιο ομορφα χρωματα του ουρανου.
"Το ξερεις πως κι εγω σ'αγαπαω!"Αγγιξε απαλα με τα χειλη του τα δαχτυλα μου,κι επειτα χαθηκα μες την αγκαλια του ακουγοντας τους γοργους χτυπους της καρδιας του.
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~Μια γνωριμη,σαγηνευτικη φωνη διεκοψε την ονειροπωληση του παρελθοντος.Επιστροφη στην πραγματηκοτητα....Ηταν εκεινος.Κολαση και παραδεισος..."Τι κανεις τετοια ωρα ξυπνια?"Γονατισε στο φθαρμενο,ξυλινο πατωμα,χαιδευοντας με την ανασα του το προσωπο μου.Τωρα πια βρισκονταν σε αποσταση αναπνοης...Ποσο θ'αντεχα?ΠΟΣΟ???
"Σκεφτομαι...."Η φωνη μου ηχουσε σα γαληνιος ψυθηρος ραγιζοντας τη σιωπη της φλογας.
"Μιλησε μου..."Η αγωνια σιγοκαιγε στα δυο του ματια.
"Απλα ευχομουν να μπορουσα να πω οσα νιωθω,οσα θελω,οσα σκεφτομαι και μετα να εξαφανιστω."Χαμηλωσα το βλεμμα μου πρσπαθωντας να μην του πω οσα σκεφτομουν,να μην του πω σ'αγαπω...Εσειρε το χερι του μπλεκοντας τα δαχτυλα με τα δικα μου σφηγκοντας το ελαφρα...
"Αντεξε το...Μη φυγεις οπως εγω!Μη σκεφτεσαι μονο τον εαυτο σου!Σκεψου πως υπαρχουν ατομα που σ'αγαπουν....Κι εγω νιωθω οπως εσυ,απλα προσπαθω!"Η ηχω της απελπισιας ζωγραφισε τον καθρεφτη του εαυτου μου...Μεσα απο τα ματια του καθρευτιζονταν το ειδολλο της ψυχης μου.
"Εσυ?Μ'αγαπας?"Μα τι ελεγα?Τι εκανα?ΟΧΙ!Αυτη δεν ημουν εγω!!!
Αγγιξε το μαγουλο μου χαμογελωντας μου θλιμμενα..."Ευχομαι καποια μερα να μη σ'αγαπω..."Ο κοσμος ειχε χαθει...Το μονο που υπηρχε ηταν 2 θλιμμενα ματια να με κοιτουν...Δυο χειλη που θελαν πολλα να πουν μα δε μπορουσαν πια...
"Μπορεις να με παρεις αγκαλια..."Τυληξε τα χερια του γυρω μου σφηγκοντας με πανω στο στερνο του.Οτι και να λεγε,οτι και να κανε οι χτυποι της καρδιας του ηταν σαν τοτε...


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dolores!!
Midnight Sun Vampire
Midnight Sun Vampire


Θηλυκό Λέων
Ηλικία : 26
Τόπος : οπου ειναι κι ο ΡΟΜΠ!!!
Αριθμός μηνυμάτων : 2245
Registration date : 03/06/2009

Forks Student Profile
Team: Edward - Bella Edward - Bella
Special ability Special ability: Mind Reading

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ο Δρομος της Καρδιας σου   Κυρ 27 Μαρ 2011 - 14:43

AΛΕΞΑΝΔΡΟΣ POV

Ποιος μπορει να καθορισει το σωστο και το λαθος?Να διαχωρισει τα πρεπει απο τα θελω και να θαψει τα συναισθηματα που τον παρασειρουν σε μια κινουμενη αμμο?Κανενας....Περιπλανιεσαι στο μισος και την αγαπη διχως να μπορεις να ξαποστασεις,διχως να μπορεις να επιλεξεις.Καταστρεφεις μερα με τη μερα τον εαυτο σου απολαμβανοντας μερικες στιγμες πλαστης ευτυχιες νοιωθοντας ολοκληρωμενος ανθρωπος και στο τελος φευγεις...Φευγεις αφηνοντας πισω σου πονο και τον αδυναμο εαυτο σου σε μια ιστορια αγαπης και μισους...Ετσι γεννιεται το χειμαρωδες αυτοκαταστροφικο σου παθος.Μπλεκεσαι σ'εναν επικυνδηνο ιστο διχως να χεις τη δυναμη ν'απομακρυνθεις.Κι ομως το απολαμβανει καθε κυτταρο του κορμιου σου...Κυριευει μερα με τη μερα το σωμα,την καρδια και την ψυχη σου αφηνοντας σε γυμνο σ'αυτο που παλευεις ν'αγγιξεις κι ομως η αναμνηση της προδοσιας σ'επαναφερει στην πραγματικοτητα!Αυτα τα συναισθηματα εχουν φωλιασει βαθια μεσα μου επειτα απο τη χθεσινη χειμωνιατικη νυχτα...
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
"Κοιτα να συνετησεις τη Μαρια σου γιατι την επομενη φορα δε θα χω τη σημερινη υπομονη"Η ξυλινη πορτα ανοιξε αποτομα χτυπωντας με δυναμη πανω στον λευκο τοιχο.Απεναντι μου στεκοταν εκεινη με ματια πλημμυρισμενα απο θυμο.
"Πας καλα Ηλεκτρα?Πως μπαινεις ετσι στο δωματιο μου και γιατι φωναζεις?"Ηρθε και καθησε διπλα μου στο κρεβατι κοιτωντας με απολογητικα.
"Συγγνωμη απλα....Ηρθε και μου ειπε πως θελεις μονο εκεινη και να μη σε ξαναπλησιασω ποτε...Α!Και για το παρτακι σου....Ποσο χαμηλα θα πεσεις?Τους καλεσες ολους εκτος απο εμενα?Αν ειναι δυνατον!!!!"Αυτο που επιδιωκα το πετυχα.....Ζηλεια και θυμος ειχαν ωγραφιστει στο γλυκο προσωπο της.Σηκωθηκα απο το κρεβατι και σταθηκα απεναντι της.
"Πρωτον δε με αφορα το τι κανετε εσεις οι δυο και δευτερον θελεις να σε καλεσω στο παρτυ μου μετα απο ολα οσα εκανες?Εσυ μπορει να ξεχασες,εγω ομως οχι Ηλεκτρα!Και τα χθεσινοβραδινα?Ειχες πιει τοσο πολυ...Ουτε να περπατησεις δε μπορουσες....Πως εχεις καταντησει ετσι?"Δακρυα σαν χειμαρος κυλουσαν στα μαγουλα της κι επειτα σταθηκε με τρεμαμενα ποδια απεναντι μου.
"Δεν εχω ξεχασει τιποτα!Σου εχω ζητησει τοσες φορες συγγνωμη κι εσυ δεν αφηνεις στην ακρη τον γ****ο σου εγωισμο!!!Και στην τελικη εξαιτιας σου ημουν σε τετοια κατασταση χθες το βραδυ!Δε μπορει να λες πως δε θελεις να εχεις καμια σχεση μαζι μου και να ερχεσαι να με φιλας!!!Αποφασισε.... τι θελεις απο μενα?"
Ημουν ανικανος ν'αντισταθω...Ανικανος να σταματησω τωρα....Φιλησα τα ομορφα χειλη της με παθος και την εσπρωξα πανω στο ξεστρωτο κρεβατι....Τα χειλη μου με μανια φιλησαν αχορταγα το λαιμο της προκαλωντας της τους ιδιους αναστεναγμους με τοτε...ΜΑονο μια λεξη ξεφυγε απο τα χειλη της...."Σ'αγαπω"
"Αγγιξα με το δαχτυλο μου το μαγουλο της και την κοιταξα με απεγνοσμενο βλεμμα"Μη μου λες τιποτα....Θα ειναι χειροτερα και για τους δυο μας..."
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
Ο Δρομος της Καρδιας σου
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 2 από 3Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Bella And Edward :: Midnight Inspirations :: Fanfictions-
Μετάβαση σε: